Kennelnieuws

Afgelopen zaterdag hadden we de Flatcoat Forum wandeling in Kaatsheuvel. Het was een geslaagde dag, mooi weer en een leuke groep. Foto's van deze dag volgen nog.

Vanmiddag lekker met de honden naar Drunen geweest, de voorbereide training ging niet door dus ben ik zelf met de meiden aan de slag gegaan. Ik had voor allebei 5 dummy's blind weg gelegd, 1 over een breed water, 1 hele moeilijk lijn door gras, pad over en een stuk het bos in, bij 1 moesten ze een lijn lopen door het bos waarbij ze nogal wat obstakels tegenkwamen, 1 een bos door, vijver oversteken (loopwater) en dan zoeken en de laatste lag op het veld. Een lange, blinde lijn moesten ze lopen. Ik wilde zien of Florés volledig blind zo'n lange lijn aanhoudt maar dat was geen probleem. Ze had alle 5 de dummy's op 1 commando binnen. Bij de lange lijn moest ik haar afstoppen en zijwaarts laten zoeken maar dat deed ze super. We hebben mooi door de buien heen kunnen trainen. Zaterdag gaan we een nieuwe poging doen om in Beerse te trainen. Springen en waterwerk staat op het programma.

Vanmiddag naar Best gereden voor het oogonderzoek van Florés, ik besloot Tictac ook maar mee te nemen omdat hij nog nooit een oogonderzoek gehad heeft en sommige mensen vonden dat hij iets aan zijn ogen heeft. Florés haar ogen zijn prima in orde en (gelukkig) die van Tictac ook, niets mis mee. Vorige week donderdag is Tictac geënt en ik heb hem ook gelijk laten chippen. De rekening van de St. Hubertus heb ik van de week betaald dus ik hoop zeer binnenkort zijn stamboom te ontvangen waar mijn naam als eigenaar op zal staan. Dan moet ik hem nog bij de Raad van Beheer laten registeren maar ach, alles op zijn tijd. De fokaanvraag voor Florés is ingediend, nu maar afwachten........

Onze laatste OWT van dit jaar, met 83 punten zijn we 6e geworden. Heel jammer van de 1e proef, ze had van de week een ontsteking tussen haar voetzooltjes en toen ze aan de waterkant kwam trapte ze in een rietstengel. Ik zag dat het haar echt zeer deed en ze wilde niets meer. Ik heb haar terug gehaald en toen wilde ze alleen maar die dummy halen, gestuurd en die was zo binnen. Kreeg er uiteraard niet veel punten voor (12) maar zij kon er niets aan doen. Daarna de walk-up (18) en een dubbele markeer (19) weer een dubbele markeer (19) en als afsluiter een dubbele markeer. Ze moest over een best hoog houten hek springen en daar wordt ze altijd een beetje baldadig van. Ze kwam met de dummy aan, ze had het knoopje in haar bek en liet hem vallen net voordat ik hem kon aanpakken. De 2e kwam net zo binnen, helaas slechts 15 punten maar wel dikke complimenten van de keurmeester. We hebben even rust op het gebied van wedstrijden lopen!

Onze laatste wt in de B1! Florés heeft vandaag super gewerkt en is met 89 punten 2e geworden! Het waren pittige proeven, veel waterwerk waarbij de dummy's echt op grote afstand in het water lagen. Verleiding op weg naar de dummy en een verleiding tussen het halen van 2 waterapporten in. Slechts 1 (!) walk-up en na de training van afgelopen donderdag ging dat perfect. Ze moest 3 dummy's halen en scoorde volle bak. Ben echt trots op haar. In het najaar zullen we in de B2 starten. In juni en juli nog 1 wt maar die ga ik met Santa doen, lekker in de A!

Moeilijke beslissing maar ik ben er uit, we gaan een nest fokken met Florés, in plaats van met Santa. De belangrijkste reden is dat ik met Santa zo lekker aan het werk ben en gewoon geen zin heb om haar een half jaar stil te leggen. Voordat we dan weer op niveau zitten is ze bijna 7 en dat vind ik eigenlijk zonde. De andere reden is dat we onverwachts een hondje erbij kregen. We zijn ontzettend blij met Tictac maar wil ik met alle honden intensief werken dan moet ik ervoor zorgen dat ik er niet teveel krijg. Een pup van Santa en Florés wordt teveel, ik ga dus niet meer fokken met Santa en hou uit het nest van Florés een pup aan. De reu die ik op het oog had was oorspronkelijk ook uitgekozen voor Florés dus ik ga binnenkort de fokaanvraag indienen bij de FRC en zodra we daar een goedkeuring voor hebben ontvangen zal ik alle gegevens van hem hier plaatsten. Ik hou het nog even stil dus.

Vandaag de workingtest van de goldens in Dongen. Ik was nog erg moe van gisteren en voor Florés werd het vrees ik ook teveel. De 1e 2 proeven gingen super, 18 en 20 punten maar bij de 3e proef was ik er gewoon niet bij waardoor de dummy moeizaam binnen kwam. De keurmeester heeft ons hier 0 punten gegeven, raar dat hij dit niet verteld heeft want dat moet echt een fout zijn. Navragen had geen zin want de keurmeester was al weg en ik had geen energie meer om er nog moeite voor te doen. De walk-up ging slecht want zodra ze een schot hoort schoot ze bijna 3 meter naar voren dus veel punten laten liggen en bij de laatste proef, ach, 2 uur zitten wachten. Laten we zeggen, ze kwamen binnen maar daar hield het ook mee op. Voordeel is wel dat we in Bergschenhoek gewoon nog in de B1 mogen mee doen. We gaan morgen eens lekker uitrusten...

Gisteren ben ik met Florés, Helen en Shai naar Pecquencourt (F) geweest voor de Epreuve B. Het was een leuke dag, mooie omgeving en prachtig weer. Midden tussen de fransen hadden we een leuk groepje nederlanders/belgen bij elkaar. Deze groep heeft laten zien hoe goed wij honden kunnen voorjagen, op 1 commando en heel rustig. Zo anders dan de fransen die veel kabaal maken, veel commando's herhalen, honden die niet te water willen of gewoon met de verkeerde dummy terugkomen. Wisselen in het water als de verleidingsdummy gegooid werd, we hebben alle drama's voorbij zien komen. De keurmeester had het er zelfs over, leuk om te horen. Toch laten ze de meeste honden slagen, jammer vind ik dat want deze honden zijn echt niet klaar om deel te nemen aan veldwedstrijden. Maar goed, het ging ons om onze eigen honden. Shai en Florés hebben mooi werk laten zien en het diploma ontvangen. Trots op onze hondjes!

Vandaag met Florés naar Almkerk voor de OWT van de NRC. Ik wilde met haar graag bij het begin beginnen dus in de starters klasse. Pffffft, prut proefjes als je 2 keer in de open klasse hebt mee gedaan. Het waren 5 walk-ups (hoe krijgen ze het verzonnen voor de starters) waarbij je bij 2 proeven met 2en op post stond. Florés is behoorlijk heftig op het moment, volgen was niet naar mijn zin en als er tijdens het volgen een schot viel dacht ik iedere keer serieus dat ze op mijn hond(je) schoten omdat ze van schrik (dat lijkt zo) een halve meter naar voren schiet. Maar goed, ze springt niet in, piept niet en haalt de dummy's als de brandweer. Van de 20 deelnemers in de starters klasse hadden er slechts 5 een diploma. (zorgwekkend??) Florés is met 83 punten 4e geworden, Cees met zijn Lotte werd 5e. Het meest opvallende vond ik dat veel honden de dummy uitspuugde zodra ze uit het water kwamen of hem net te vroeg los lieten éénmaal bij de baas. Florés bracht de 1e paar dummy's aan het puntje binnen maar daarna bracht ze ze heel netjes bij me. Niet geheel ontevreden voor onze 1e OWT!

Santa is vandaag loops geworden, wat een timing zeg! Ik was de week voor de BKB echt bang dat ze loops ging worden want alle reuen reageerde heel sterk op haar. Toen we terug kwamen uit Duitsland was Tictac een dag of 1,5 erg gecharmeerd van haar maar loops was ze nog niet. Voor deze maand had ik met haar om die reden ook geen proeven ingeschreven dus we gaan de komende weken gewoon lekker trainen. Tictac reageert er eigenlijk helemaal niet op, dat zal nog wel gaan veranderen maar we hebben besloten hem niet uit logeren te sturen, hij blijft lekker thuis en wij zullen die 2, wanneer het nodig is, gescheiden houden. Hij mag dan boven slapen en gaat mee naar mijn werk en trainingen.

Buiten dat gaat het echt heel goed met hem, hij wilde de 1e week niet eten dus besloot ik om hem dan maar gelijk op KVV over te zetten zodra hij wel wilde eten. Nou, hij blijkt een hele goede eter te zijn en krijgt sinds een week zelfs al botten. Guus en ik stonden voor zijn bench te kijken hoe goed hij dat doet en vroegen ons af of hij echt nog nooit eerder BARF heeft gehad. Zijn tanden zijn gelijk een stuk schoner en de laatste resten tandsteen heb ik vanmiddag zelf verwijderd, ziet er piekfijn uit nu.

Gisteren de workingtest van de NLV in Son en Breugel, met Florés in de B1. Ze heeft het ontzettend goed gedaan en met 83 punten werden we 3e. Nel Blaakman heeft een mooie foto gemaakt van de prijswinnaars, zodra ik die heb zal ik die hier plaatsen. Vandaag even lekker een dagje vrij om bij te komen van al die drukte de afgelopen week....

De BKB in Vilsteren, wat een super gave dag. De organisatie was perfect, de hele dag was er koffie, eten en drinken, we werden goed in de watten gelegd. In de ochtend werd er geloot wie welk nummer had, de deelnemers werden over 2 groepen verdeeld, er deden uiteindelijk 12 combinaties mee. Met je groep werkte je 2 proeven af in de ochtend en 2 in de middag. Onze groep mocht beginnen met de drijfjacht en daarna de "duiven" proef. Beiden proeven gingen super dus 6 van de 12 apporten hadden we al binnen. Na de lunch gingen we voor de water en bosproef, de waterproef ging lekker en de ganzensleep (die velen niet binnen haalden) was voor Santa niet moeilijke en pakte zij op slechts 1 commando op. Super gaaf moment toen ze in zicht kwam met de ganz, kippevel... Bij de bosproef moest ze, onder verleiding van een markeer, 2 konijnen zoeken in het bos en die waren vlot binnen. Het laatste apport dreigde mis te gaan omdat ik teveel op Santa vertrouwde, helaas had ik de markeer slecht zien vallen, helaas Santa ook. Met wat stoppen en sturen kwam de duif uiteindelijk toch binnen, het was een ontroerend moment voor mij. Wat was ik trots, alles binnen wat slechts 3 combinaties voor elkaar kregen.

Na de proeven gezellig gekletst met keurmeester, deelnemers, helpers en kijkers onder het genot van een drankje en een heerlijke hamburger. We wisten dat de 1e of 2e prijs tussen Cees Deelman en ons ging dus tot het laatst bleef het spannend. Uiteindelijk bleek dat Santa met 366/400 punten 1e is geworden, winnaar BKB 2012 staat toch super op je cv, niet dan? Ik ben echt zo trots op wat Santa heeft laten zien, heb er 's-nachts slecht van geslapen, mijn hoofd zat zo vol. Hierbij wat prachtige foto's van de dag, gemaakt door Richard Onderlinden.

Links: uitleg van de "duiven" proef. Rechts: Santa komt terug met de 2e markeer.

Het laatste apport komt binnen, een I-love-you momentje. Rechts: Joke (winnaar 2011) reikt de Ben Kolen Bokaal uit.

Onze vakantie in Duitsland was ontzettend leuk, we hadden mooie weer, goed hotel, lekker gegeten, gewandeld, getraind en goed gezelschap. We zijn bij een reu wezen kijken die ik voor mijn volgende nest wil gebruiken. Hij was (is) alles wat ik zocht en zodra alles rond is zal ik de combinatie hier bekend maken. Silvia: super bedankt voor de gezellige dagen! Hier een paar foto's die ik uit 500 gekozen heb!

Silvia staat in Zwitserland en ik in Duitsland, of was het nu andersom? Rechts: Santa

Helaas, de OWT van de Goldens niet gehaald! Het waren pittige proeven maar super leuk, de mega moeilijke waterproef heeft ze zo gaaf gedaan! Ze kreeg er 18 punten voor, ook proef 2 deed ze super maar helaas vond de keurmeester dat ze in een hele strakke, rechte lijn de markeer had moeten halen. Santa ging door de greppel met bramen maar wel op een stukje waar het net wat makkelijker ging, de blinde (die velen miste) had zij zo binnen en dat voor 15 punten! Helaas lukte 1 proef gewoon niet, Santa bleef lang luisteren en goed in het valgebied maar als het dan te lang duurt gaat ze uit de hand en moest ik haar terug halen. De 2e mag je dan niet meer doen, jammer, heel jammer want ze ging zo lekker. Helaas geen OWT's meer voor haar dit jaar, de volgende 2 zijn voor Florés dus misschien volgend jaar? Spullen zijn gepakt, morgen vroeg om 7 uur is Silvia hier en vertrekken we voor een paar daagjes vakantie. Het wordt en blijft mooi weer dus T-shirts mee!!!!

Voor wie denk dat het leven hier alleen nog maar om Tictac draait heeft het mis, de training met de meiden is in volle gang! Florés is terug van weggeweest, ze werkt weer super. Zondag en woensdag bij Marianne is ze niet 1 keer gestopt nadat ze uitgestuurd is. Ze ging ook weer op volle snelheid en liet weer zien hoe prachtig ze kan markeren. Helaas bleek vandaag dat ze dan ook weer echt helemaal terug is, heel veel tegen me aan springen, pieperig, drammerig, maar werken als een speer. Eigenlijk was ze ook zo toen ze de 1e keer loops was. Ze heeft wel 2 brede waters volledig blind over gezwommen zonder hapering en een markeer in het water, daar sprong ze vol in. Dat is toch echt genieten om naar te kijken alleen moeten we nu weer de balans zien te vinden van lekker werken maar wel meer rust in haar koppie. Komt wel goed!

Santa was gisteren en vandaag een beetje stout, door de zitfluit heen lopen en het vooral zelf beter weten. Ach, een slechte generale.... Zoeken en markeren doet ze geweldig goed maar ik maak me over dat luisteren niet zo'n zorgen, het zit er allemaal in en ze doet het of ze doet het niet. We gaan zaterdag bij de goldens gewoon genieten van de proeven en er het beste van maken.

Zondag morgen vertrekken Siliva en ik heel vroeg naar het buitenland voor een paar dagen vakantie, trainen, wandelen en lekker uit eten gaan. Ik heb er echt zin in! Guus en ik hebben besloten dat het beter is voor Tictac als hij thuis blijft, nu weer van verblijfadres veranderen lijkt ons niet goed voor hem. Hij doet het geweldig hier, eet in een rap tempo zijn bakje leeg en het trainen met hem gaat eigenlijk best wel lekker. Hij leert snel en wil het graag goed doen, hij apporteert zonder problemen eend-konijn-duif en zelfs kraai. Ik heb hem al een lijntje laten lopen en een keer laten zoeken in het bos. Uiteraard laat ik dan wel zien dat ik wat wegleg want hij kent geen enkel commando. We zijn vooral bezig met de basis commando's zoals volgen, hier komen, zit, blijf, T-fluit en de zitfluit. Vooral de zitfluit is 1 van de belangrijkste dingen die hij moet leren, dat schijnt een soort van rem op de cocker te zijn. Ik moet hem dus gewoon een paar dagen missen en dat zal niet mee vallen. Ik hoop dat hij bij Guus net zo braaf zal zijn als hij nu bij mij is, we zullen zien.

De OWT van de labradors in Beesd, prachtige locatie met pittige proeven. Santa heeft lekker gewerkt, soms wat uit de hand (zodra ze uit zicht voor mij is) maar over het algemeen nam ze mijn lijnen redelijk aan en kwamen de blinden vlot binnen. Helaas heb ik op 1 proef een inschattingsfout gemaakt waardoor zij uiteindelijk volledig uit de hand ging en de dummy dus niet binnen kwam. Voor onze 1e keer in de open klasse mag ik niet ontevreden zijn, van de 22 deelnemers in de open klasse hadden er 9 alle dummy's binnen. Volgende week een herkansing bij de goldens!

Tictac plast sinds gisteren niet meer in huis, ik mag zeker niet mopperen dat hij dat zo snel geleerd heeft. Verder is hij nu echt maatjes geworden met Florés, die de 1e dagen echt jaloers op hem was en zeker niet wilde dat hij te dicht bij mij in de buurt kwam. Dat is over nu, hij mag zelfs bovenop haar in slaap vallen. Sinds vanmiddag heeft hij ineens interesse in een speeltje waar hij vol trots mee rondloopt, jawel, de roze Wubba! Ook ligt hij sinds vanavond voor het eerst heel rustig op de bank te slapen in plaats van ons constant in de gaten te houden. Hij voelt zich echt thuis hier dus heb ik het er vanavond met Guus over gehad of hij definitief bij ons mag blijven. Tictac zou eigenlijk tijdelijk bij ons komen tot dat we een goed baasje voor hem gevonden hadden. Die kans dat hij hier weggaat wordt steeds kleiner maar misschien ga ik mijn fokplannen dan wel wijzigen. Er komt in ieder geval wel een nest eind dit jaar/begin volgend jaar. Zodra ik daar over uit ben zal ik dat op mijn website plaatsen!

Zo, even een up-date over Tictac. Om te beginnen is het een geweldig hondje, zo makkelijk, verdraagzaam en super vriendelijk. Hij past zich heel makkelijk aan en het lijkt erop dat het binnen plassen zo goed als afgelopen is. Gisteren wel 15 keer, werd er gek van. Vandaag nog niet 1 keer dus dat gaat de goede kant op. Gisteren is hij de hele dag mee geweest naar de training en vind zij eigen kennel in de auto helemaal super. Als ik met 1 van de meiden train ligt hij echt te maffen. Met andere honden gaat hij heel makkelijk om, is niet opdringerig naar teven en niet dominant naar reuen.

Vannacht heeft hij gewoon alleen in de bench geslapen, de 1e nacht moest ik er naast gaan liggen omdat hij begon te huilen en hij maakt echt nooit geluid. Blaffen of piepen doet hij echt nooit. Vanmorgen moest ik naar mijn werk en heeft hij ook in de bench gezeten, de buren vertelde me dat ze hem de hele ochtend niet gehoord hebben. Vanmiddag zijn we onze 1e wandeling in de Waalwijkse bossen gaan maken, ik was benieuwd of ik hem gewoon los kan laten en hoe hij op andere (vreemde) honden reageert. We kwamen de hele wandeling niemand tegen tot..... we bijna bij de auto waren en ik een stel aan zag komen met een, jawel, engelse cocker spaniel. Alleen was deze wit met een beetje zwart en kwam uit een show lijn, gatver, vind die show cockers echt niet mooi. Ze vroeg me wel of het echt wel een cockertje was, die ik bij me had! Hij loopt constant in de 4e versnelling de wandeling en jaagt steeds 30 meter links van me, rechts van me en voor me uit. Ik hoeft hem nooit te roepen want hij houdt me heel goed in de gaten, morgen kan ik hem met een gerust hart aan Guus overlaten.

Als Tictac het warm krijgt gaat hij in een plas liggen, kruipt met zijn achterpoten naar voren zodat hij met zijn buik over de bodem van de plas schuift, lekker.... Staan mijn meiden in het schone water af te koelen en te drinken, ligt hij in de vreselijk stinkende modderplas er net voor. Helaas lag mijn camera in de auto maar het was wel een komisch gezicht. Vanavond heeft hij voor het eerst gegeten, brokken wilde hij niet dus heb ik vanmiddag carnibest voor hem gehaald. Hij begon heel enthousiast te eten maar stopte al vrij snel. Na het wegen bleek dat hij 150 gram op had, nou ja, beter dan niks. Verder is hij heel aanhankelijk en volgt mij op de voet. Wat een heerlijk ventje is het toch. Marijke was vanmiddag zo lief om wat foto's met mijn camera te maken. Oordeel zelf.

Soms lopen dingen anders in je leven dan je verwacht, soms lopen dingen in andermans leven anders dan je verwacht. Dan komt er iets op je pad waar je gewoonweg niet omheen kunt. Ik besloot er voor te gaan... Vroeger thuis had ik een cocker spaniel, uit showlijn en helaas moesten wij haar in laten slapen toen ze een jaar was. Ze was uit een foute lijn en echt heel vals en onbetrouwbaar. Ik was de enige die ermee overweg kon maar ik had nog een zusje die 9 jaar jonger was en die viel ze aan, het kon niet anders.

Maar mijn liefde voor de spaniels en met name voor de cocker is altijd gebleven. Vooral toen ik op de jacht kennis maakte met de cocker spaniels uit werklijnen. Wauw, ik was verliefd en wist dat er ooit zo'n hondje hier rond zou lopen. Maar de tijd lijkt nooit daar te zijn, er zijn altijd wel dingen te verzinnen waarom het niet uitkomt. Door omstandigheden werd er met spoed een tehuis gezocht voor Harry, een reu van net 3 jaar. Ik hoorde het gisteren morgen en toen Guus thuis kwam en ik het vertelde kon hij natuurlijk geen nee zeggen. Ik vertrok 1,5 uur later voor een flinke rit om Harry op te halen. Vannacht om kwart voor 1 kwamen we thuis, Guus had al een bench voor hem klaar gezet. De meiden vinden het prima, Florés is jaloers op hem want hij is erg aanhankelijk en hij plakte aan mijn been of op mijn schoot.

Tegen 2 uur naar bed, Harry (omgedoopt tot Tictac) in de bench gedaan en gaan slapen. Na 5 minuten begon hij te huilen, we hebben het 10 minuten aangehoord en toen ben ik met matras en al naar beneden gegaan. Het licht was nog niet uit of Tictac maakte een zooitje van zijn vetbed en viel in hele diepe slaap. Vanmorgen lekker met ze gaan wandelen, de nieuwe kennels in de auto vind hij prima (in tegenstelling tot de meiden) en springt er zelf in. Tijdens de wandeling besloot ik hem los te laten en hij ging gelijk rond rennen op het veld. Ik heb hem 2 keer geroepen (helaas nog met Harry) en hij kwam gelijk. Daarna geroepen en aangelijnd, enthousiast sprong hij weer in de kennel. Helaas wil hij niet eten, hondenworst wilde hij wel, 2 dikke vette plakken.

We gaan kijken hoe het loopt met hem en de meiden. Als het goed gaat en het tussen ons allemaal klikt zal de kans dat hij weggaat steeds kleiner worden. Dan zal ik ook met hem aan het werk gaan, hoe onervaren ik ook ben met een cocker. Hij ligt nu naast me te slapen...

Vanmiddag, geheel onverwachts, met Silvia even getraind. Ik wilde met de meiden naar het kanaal gaan om ze 2 keer over te sturen. Silvia was zo lief om wat foto's te maken!

Zo, druk weekend achter de rug, etentje en gisteren het hele huis vol visite omdat Guus jarig was. Zondag avond zaten we beiden dood moe op de bank, kon geen pap meer zeggen en had ook geen honger meer dus het avondeten hebben we maar overgeslagen.

Met Lana gaat het niet zo goed, ze gaat hard achteruit vinden wij. Slecht lopen en hijgen, heel veel hijgen. Dat moet ergens op duiden, hart, longen of pijn? We weten het niet en komen er ook niet achter. Morgen avond ga ik naar een oude vriendin van me, we gaan haar samen helemaal klaar scheren. Haar vacht is zo vreselijk slecht en ze heeft het altijd al zo warm. Ik zal foto's maken van voor en na.

Santa gaat al een tijdje super lekker tijdens de trainingen, ik laat haar op het moment heel veel zoeken omdat dit niet meer zo best ging. Door al het dirigeren was het vrije werken even wat minder maar dat lijkt nu in balans te zijn. Meerdere, soms 1, dichtbij of behoorlijk diep moet ze dummy's zoeken en ze gaat weer vol vertrouwen. Bij de OWT's zal ze niet hoeven zoeken maar bij de BKB natuurlijk wel, zo'n apport wil je uiteraard wel binnen halen.

Florés en ik hebben even een moeilijke tijd samen, ze leek er een gewoonte van gemaakt te hebben om op een apport vol te vertrekken en dan na 5 meter in de remmen te gaan. Het is ergens begonnen en door haar loopsheid is dit gedrag bijna een gewoonte geworden. Zo heftig heeft geen 1 van mijn honden dit gehad maar ik herken het wel, bij Grace en Santa had ik dat zo opgelost maar Flortje lijkt daar wat eigenwijzer in. Omdat ze het nooit doet als ik alleen met haar train werk ik nu alleen met haar in een groep bij Marianne, 2 keer per week. Vooral in die trainingen lijkt ze niet zo enthousiast om haar dummy te gaan halen. We pakken dit nu aan en ze had al vrij snel door dat stoppen geen optie is, de 2e keer vertrekt ze (wel wat minder snel dat we van haar gewent zijn) en met een opstandige combinatie van piep/blaf erbij. Dat heeft ze gelukkig maar 1 training gedaan want een luidruchtig vertrekkende hond is ook niet wat je wil. Vanmorgen "slechts" 2 keer geblokkeerd en na een stem correctie van mij ging ze gewoon. Ik zal een langere adem moeten hebben dan zij maar dat hebben we al met meerdere dingen gehad en dat is ook allemaal goed gekomen..

Vanmiddag hebben Lia en Frans de moeilijke beslissing moeten nemen om Timo in te laten slapen. Timo was een broer van onze Grace, ook hij had helaas kanker.... De chemo sloeg helaas niet aan. Wij wensen jullie heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies, hij was een geweldige hond!

KWT GRCN te Wijhe! Wat een gave dag, super leuke deelnemers, helpers en keurmeesters. Florés heeft goed haar best gedaan, mooie markeren laten zien (soms wat minder goed) en super goed gezocht. Haar postgedrag is prima, stil en steady maar ze staat wel op scherp. Het volgen was niet zo best en ons wordt dan ook afgeraden om een voor-de-voet-veldwedstrijd te doen. Ze vonden haar wel geschikt voor veldwerk, een novice veldwedstrijd op de duiven zou mogelijk moeten zijn met haar. We zullen er eens over nadenken....

Valentijnsdag, een bijzondere dag voor ons. Onze Lana (Swallowsflight Raven Ivana Lana) wordt vandaag 14 jaar. Ik ben zo trots op haar, ze is zo goed als doof, loopt een beetje stram en brengt de dag grotendeels slapend door. Eten gaat soms een hele tijd goed en soms heeft ze een aantal dagen of weken dat ze slecht of bijna niets eet. Inmiddels heb ik haar overgezet op KVV met af en toe een botje erbij. Wat botjes eten, dat doet ze nog steeds graag. Een dikke kus van ons voor jou LaLa, we hopen dat je nog een tijdje bij ons zal zijn!

Zo'n 1,5 week geleden had Santa aan het puntje van haar staart een klein wondje. Op zich niet zo erg maar zij kan zo heftig kwispelen en in onze smalle gang raak je dan al snel alle wanden. Met als gevolg dat de gang rondom, op staart hoogte, vol met bloed zat. Na een paar dagen leek het te zijn genezen maar daar kwam weer bezoek aan en kwispelde ze er aardig op los, puntje van de staart weer open. Dagenlang moest ze van ons gaan zitten zodra ze begon te kwispelen en dan denk je dat het genezen is. Vanmiddag zat de gang weer vol met bloed en is het dus toch weer open. Morgen moet ik met Florés even naar de dierenarts om naar haar oren te laten kijken (niks mis mee maar kijken of de ontsteking weg is) en neem ik Santa ook maar even mee. Dit kan toch echt een probleem gaan worden, die staart van haar.

Maar ook leuk nieuws. Silvia en ik gaan op zondag 25 maart voor een paar dagen naar het buitenland om wat reuen te bekijken. We gaan lekker wandelen, trainen, uit eten en.... foto's maken. Als de reu voor Santa is zoals ik denk dat hij is zal ik definitief mijn keuze maken en het fokplan indienen bij de begeleidingscommissie. Haar loopsheid in april zal ik voorbij laten gaan omdat ik op werkgebied gewoon nog te veel met haar wil. De loopsheid daarna, november, zal ze gedekt worden en wil ik graag een teefje aanhouden. Ook voor Florés heb ik misschien een leuk reutje op het oog en omdat we dan toch in de buurt zijn gaan we daar ook even langs. Een nest met haar zal nog wel een paar jaartjes duren maar aan de andere kant weet je toch nooit hoe dingen lopen. Kijk naar Grace, die net 10 is geworden en waarvan wij hadden verwacht dat ze nog een aantal jaren bij ons zou zijn. Hoe anders kan het lopen. Lana wordt dinsdag 14 dus die zal toch echt niet heel lang meer bij ons zijn.

Dan even iets anders, eens niet over mijn honden. Al een paar maanden geef ik Marijke en haar bruine labrador Kinti les. Het is ontzettend leuk om iemand les te geven die zo gemotiveerd is. Bijna wekelijks staan we samen te jubelen omdat Kinti, nu bijna 6 maanden, het zo goed doet. Het volgen is werkelijk prachtig om te zien, Marijke heeft er duidelijk plezier in dit met haar te trainen en heeft dat overgedragen op haar Kinti. Kinti kan voor haar leeftijd al veel maar aan apporteren hebben wij nog niets gedaan. We hebben haar ooit in 1 training een dummy laten halen omdat er niets maar dan ook niets met haar lukte. Daar lachen we nu om. De kleine draak is klaar met wisselen dus hebben we gisteren een begin gemaakt met het aanleren van het "los/vast". Ook heeft ze sinds kort kennis gemaakt met schot, waar ze nu al attent op begint te worden en dat is voor haar leeftijd gewoon genoeg. Langzaam, heel langzaam zullen wij met apporteren gaan beginnen waarbij rust en steadyness het belangrijkste is. Wil ze niet netjes volgen of is ze niet rustig? Dan niet apporteren. Marijke kan zich (nog) niet voorstellen dat ze, net als Florés, met 8,5 maand een C diploma met haar zou kunnen halen. Acht weet je? Dat mag tegenwoordig ook niet meer.......

Gisteren kwam er eindelijk bericht van de NRC met de aankondiging van hun wedstrijden. Arme Florés! (of arme ik...) In april ga ik 3 workingtesten met haar doen en 2 OWT's. Santa wordt loops in april dus die kan ik nergens voor inschrijven. De agenda van Florés is dus weer bijgewerkt, zie pagina Florés. De NRC gaat ook een OWT team wedstrijd organiseren en de volgende dag hadden we al een super team bij elkaar, helaas, Florés en ik mogen niet mee doen. Bij navraag bleek dat het bedoeld is voor hele goede novice of open klasse honden.

Gisteren wilde Anita liever niet trainen in verband met de kou en ik had eigenlijk geen zin om te wandelen omdat het zo vreselijk koud was. Ik besloot met beiden een uurtje te gaan trainen, van al dat lopen en dummy's wegleggen krijg ik het meestal wel warm. Ik besloot weer gebruik te maken van de 3 lijnen die ik de afgelopen tijd regelmatig met de meiden getraind heb op mijn "illegale veld" zoals we dat terrein altijd noemen. Nadat ik, samen met de meiden, de bumpers op de 3 lijnen had weggelegd liet ik ze halverwege de 1e lijn naast elkaar zitten en liep door. Ik floot Santa in en Florés moest dus blijven zitten. Zo knap, dit heb ik met beiden regelmatig in een groepje getraind maar had het nog nooit met mijn eigen honden gedaan. Flor bleef keurig zitten en Santa stopte ik halverwege naar mij toe af. Daarna floot ik Florés in en gaaf haar naast Santa ook de zitfluit, daar zaten ze dan, keurig naast elkaar en alleen maar oog voor mij. Ik besloot er nog een stapje bij te doen, Florés helemaal bij me gefloten waarna ik haar gelijk de 2e lijn liet lopen. Santa moest dus in het veld blijven zitten, dat ging goed. Daarna mocht Santa bij me komen en de 3e lijn lopen. Stapje erbij dacht ik. Ik stuurde Florés weer op de 1e lijn en stopte haar halverwege af, zette Santa aan de voet en liet haar een andere lijn lopen. Zodra ze bij de bumper in de buurt was gaf ik haar T-fluit, draaide me om naar Florés en liet de zitfluit horen zodat ze weet dat ik het tegen haar heb. Stuurde haar rechtsom naar achteren en gaf haar daar de T-fluit, ze kwamen bijna tegelijk bij me aan met een bumper en gaven die keurig naast elkaar aan me af. Hoe trots kan je zijn? Daarna moest ik even goed denken wie welke lijn nog niet gelopen had en heb die nog afgewerkt. Lekker getraind maar dat gaat helaas nu even niet meer, met al die rot sneeuw.....

Gisteren was ik met Santa even op stap geweest om wat te trainen, ik had niet zoveel tijd dus maar even naar een veld hier in de buurt. Die training was zo gaaf dat ik besloot die vanmorgen met Florés precies hetzelfde te doen. Ik liet haar even in de auto en bracht 4 bumpers weg, 3 bumpers zouden een lijn worden die zij de afgelopen weken al een paar keer gelopen had en 1 lijn was compleet nieuw voor haar. Omdat die witte bumper niet opvalt in de sneeuw en ik echt precies wilde weten waar ik haar naar toe zou sturen zette ik de zwart-witte bumper rechtop in het gras. Ik ging Florés halen en bracht samen met haar, aan de andere kant van het veld, 4 memories weg. Daarna wilde ik eerst de 3 lijnen laten lopen die ik zonder haar had weggelegd, geconcentreerd liep ik over het veld, zoekend naar de juiste inzetplek. Toen ik die gevonden had keek ik om me heen en was Florés weg, ik tuurde over het veld en zag haar in 1 streep op de 1e memorie af stuiven. Ze was er al bijna dus ingrijpen had geen zin meer, hijgend en met haar tong naar buiten zat ze super braaf voor me, heftig kwispelend waarop ik niets ander kon bedenken als, ach, hij kan maar binnen zijn!

De 3 lijnen gingen perfect dus op naar de blinde lijn, oeps dacht ik nog, in een open veld? Waar begin je aan..... Ik besloot haar op een afstand van ongeveer 50/60 meter te sturen. Ze ging aan de voet zitten en ik zag haar koppie van links naar rechts gaan, tot mijn hand komt. Ze ging half liggen waarna ik haar stuurde en ze nam exact de lijn aan die ik aangaf. Wind of geen wind, daar trekt zij zich niets van aan. Ze kreeg geen verwaaiing dus ik stopte haar af, stuurde haar naar rechts, stopte haar af en floot haar in. Ze had de bumper, hoe trots kan je zijn? Van de onzekerheid, die ze een paar weken lang gehad heeft, is niets meer te merken. Daarna moest ze een lijn lopen van 150 meter, daarna nog een keer waarbij ik haar halverwege afstopte en ze op 80 meter zijwaarts nog een bumper moest halen. De laatste bumper heb ik haar dmv doorsturen laten halen. Je bent langer bezig de bumpers weg te leggen dan dat zij ze binnenhaalt. Ik vond het genoeg voor vandaag, wat een lekker ding is het toch.

Poeh he, vanmiddag hadden we (Ingrid en ik) een pittige training met Santa en Bubbles. In maart ga ik met Santa voor het eerst een OWT lopen in de open klasse. Door een 2e plaats in de Novice klasse moest zij vorig jaar al in de open klasse starten maar ik vond dat ze daar nog niet aan toe was. Ik heb haar nu voor 2 OWT's ingeschreven en krijg het een beetje benauwd of wij daar wel klaar voor zijn. Gelukkig heb ik Ingrid die mij en Santa vanmiddag alle hoeken van het veld heeft laten zien, alle dummy's waren blind weggelegd en op pittige afstanden. Er lag zelfs een dummy in een hoek van het veld waarbij ze eerst over een gaas moesten springen. Heus niet alles verliep vlekkeloos maar Santa luisterde goed, gaat op mega afstand keurig op de zitlfuit zitten en nam mooie lijnen aan. Ingrid, die al veel ervaring heeft in de open klasse is van mening dat wij het niveau aankunnen dus daar moet ik dan maar op vertrouwen. In maart is ook de BKB dus ook met het oog op die wedstrijd zijn deze trainingen goed, zelf heb ik de afgelopen maanden niet zo veel blind gedaan met Santa omdat ik vooral wil dat ze lekker vol vertrouwen lange lijnen loopt.

In juli en augustus zullen Santa en ik wederom voor een KNJV A diploma gaan maar ik heb besloten daar niet meer speciaal voor te trainen. Santa kan het allemaal en ik heb geen zin haar kapot te trainen met al die saaie oefeningen. Door de workingtesten geeft Santa alle apporten weer staand af en van de week wilde ik even weten of zij het verschil nog ziet in wanneer ik wil dat ze netjes gaat zitten en wanneer ze mag blijven staan. Door een klein verschil in de houding van mijn handen ziet ze precies wat ik wil, we hoeven ons dus geen zorgen te maken om 5 punten te laten liggen op de KNJV proeven.

Florés is lekker loops, ze had gisteren een heel knap mannetje gevonden in het bos, ze ging staan als een blok, staartje opzij. Heb haar echt even moeten aanlijnen, wil ik geen bastaarden nestje verwelkomen. In de training lijkt haar onzekerheid langzaam te verdwijnen, soms gaat ze zelfs een hele training als een speer en piepen doet ze eigenlijk niet meer. Ik kan dus weer gewoon lekker genieten van haar. Santa lijkt niet mee te gaan met de loopsheid van Florés en houdt hopelijk ook gewoon haar eigen schema aan. Florés is al 1,5 week loops en de vorige keer was Santa precies na 1 week ook loops. Blijkbaar gaat dit alleen op als ze zelf al heel dicht bij hun eigen loopsheid zitten. Santa is 4 maanden geleden loops geweest dus dat zou ook een beetje van de zotte zijn.

Vanmiddag lekker met beiden wezen trainen, ik doe met allebei precies dezelfde training en het is zo leuk om te zien hoe ze dat ieder op hun eigen manier doen. Ik heb vandaag met allebei de 3-lijnen getraind, de afgelopen weken had ik de lijnen al met ze ingetraind en vandaag moesten ze van de ene lijn naar de andere hoppen. Eerst leg ik samen met de hond de bumpers weg, laat ze iedere lijn een keer of 2 lopen vanuit doorsturen, daarna gaan we pas echt aan de slag. Ik stuurde ze op de ene lijn, afstoppen en dan dirigeren naar een andere lijn, is moeilijk uit te leggen maar zo leuk om te trainen. Uiteraard volgt Santa een wat ingewikkelder patroon dan haar dochter van slechts 2 jaar. Voor Florés zijn de zijwaartse lijnen best moeilijk omdat ze mega lang zijn maar ze leek het heel goed te begrijpen. Bij Santa had ik de uitdaging dat ik haar op de meest rechtse lijn afstopte en dan eerst in 1 lijn naar de meest linkse stuur. Daarna weer op de rechts lijn sturen, afstoppen en dan naar de middelste lijn, de hond moet dus goed begrijpen welke zijwaartse lijn je aangeeft, aan Santa zag ik dat ze bij de 2e lijn even bleef zitten, nadacht en toen de perfecte lijn aannam, zo leuk... Florés stop ik nog niet zo vaak af omdat ze perfect gaat zitten op de fluit en ik vooral de snelheid erin wil houden!

Gisteren hadden we weer onze jaarlijkse: "Nieuwjaars Flatcoat Forum Wandeling", wederom georganiseerd door Danny en Helene. Silvia en Levi waren met mij mee gereden, wel zo gezellig. Volgens mij hadden we 19 flatcoats bij elkaar en natuurlijk hebben we van deze flatcoats weer een groepsfoto gemaakt. Het was een heerlijke wandeling, zo'n 3 uur met een super gezellig gezelschap. We hadden dit jaar een "gast" die meeliep met haar 2 flatcoat dames, we gaan er vanuit dat ze nu ook lid gaat worden van "ons" forum. http://flatcoatedretrieverforum.xsbb.nl/index.php

Na de wandeling zijn we met de meeste nog lekker in het restaurant wat gaan eten en drinken en zo waren we rond half 7 weer thuis. De volgende wandeling zullen Silvia en ik organiseren hier in Brabant, zal wel mei worden.

Ja hoor, Florés is loops, nu maar hopen dat Santa gewoon haar eigen schema aanhoudt! Op een paar dagen na zit er een jaar tussen maar dat zal nog wel gaan verschuiven denk ik zo. Het verklaart voor mij wel het gedrag van Florés, ik zat de verhalen te lezen rondom haar vorige loopsheid en herken haar gedrag van nu daar in. Onzeker en geen dummy's van andere willen apporteren, pieperig en zelfs soms een blafje geven van onzekerheid. We gaan het de komende weken even rustig aan doen met haar, tot haar hormoontjes wat beter op zijn plek zitten. Helaas kunnen we nu niet mee doen met de KWT van de FRC, net zoals destijds met Santa die ook net daarvoor loops werd. Ik had gelukkig ook ingeschreven bij de goldens voor de KWT maar het is even afwachten of we daar mee mogen doen.

Gisteren werd ik gebeld door de JC van de FRC, Santa en ik zijn uitgenodigd voor de BKB! Alle flatcoats die een A gehaald hebben in 2011 (MAP, KNJV, Certificaatdag of WT) op een door de FRC georganiseerde wedstrijd worden uitgenodigd. (Santa: A certificaat en A workingtest) Er mogen maximaal 16 honden meedoen en helaas zijn er niet genoeg. De JC heeft besloten de overige plaatsten op te vullen met B2 honden en honden die bij de 1e 5 geeindigd zijn op de MAP. Deze wedstrijd is op 31 maart te Vilsteren!

Vanmorgen training gegeven aan 3 Jackanape's pups uit het nest van Gina en Cassio. Ook mijn vriendin Marijke was er met haar pups Kinti. Wat een heerlijke flatcoat puppy's, vooral Dobber is een heerlijk mannetje, wat een aandacht heeft hij voor zijn baasje! We hebben een uurtje getraind en de pups hebben goed hun best gedaan, ik heb genoten. Daarna even snel aan de koffie en toen met Gina en Florés gaan trainen. Ze zusjes hebben lekker gewerkt, voor Gina behoorlijk pittig gemaakt omdat we (vooral Danny) wil dat ze gaat luisteren. Florés heeft lekker gewerkt maar de laatste 2 lijnen waren een drama, na 5 meter stoppen of helemaal niet meer willen vertrekken. Gek word ik ervan maar oplossen zullen we het.....

Danny zou voor mij wild uit Hellevoetsluis meenemen maar helaas ging dat weer eens niet goed. Haas vergeten mee te geven en een gans zonder kop, moet ik van de week alsnog zelf gaan rijden. Kan het nou nooit eens gewoon goed gaan?

Vanmiddag met de meiden naar Chaam geweest om wat lijnen te lopen. Lijnen die we de afgelopen weken hebben ingetraind, het waren er teveel om vandaag in 1 training te doen dus had ik er 8 uitgepikt. Nadat ik ze even had uitgelaten zijn ze terug in de auto gegaan en heb ik de bumpers "blind" weggelegd waarbij ik behoorlijk om moest lopen zodat ze niet op mijn voetsporen (kunnen) lopen. Ze hebben allebei super hard gewerkt, ze zijn zo verschillend en toch lijken ze ook weer erg op elkaar. Beiden heel braaf en ze willen graag met en voor mij werken. Florés heeft me echt verbaasd, telkens als het lijntje eraf was ging ze al half liggen om gestuurd te worden. Alleen op de laatste (8e) lijn ging het even fout, na 5 meter ging ze in de remmen. Jammer want dit was eigenlijk het kortste lijntje wat ertussen zat. Toch heb ik het gevoel dat we op de goede weg zijn, we blijven dus lekker zo doortrainen!

Om te beginnen wensen wij iedereen een gezond en gelukkig 2012. Dat vooral alle dromen met onze hondjes mogen uitkomen!

Gisteren ben ik met Santa en Florés naar Chaam gereden waar ik heerlijk getraind heb met Anita en haar Sacha. De honden hebben lekker gewerkt, lijnen lopen, markeren, zoeken en een super gave sleep. Het was er lekker rustig en alleen in de verte hoorde je het vuurwerk, de honden hadden er geen last van.

Om 19.00 uur zijn we naar Vlijmen gereden om oud en nieuw te vieren. De honden vonden het maar raar, vrouwtje komt in nette kleren naar beneden, dan gaat ze altijd weg en krijgen wij wat lekkers. Florés en Lana bleven maar bij de keuken staan, uiteindelijk begrepen ze dat ze met ons mee moesten. De meiden hebben zich super gedragen en met Sara, het hondje van mijn moeder, ging het ook prima. Zelfs Lana en Sara hadden geen problemen met elkaar dus we we konden rustig aan tafel. De meiden hebben bijna de hele avond naast mij met zijn 3en liggen slapen, strak tegen elkaar aan. Om 22.00 uur hebben we de honden uitgelaten in het parkje tegenover het huis, dwars tussen het vuurwerk door hebben Santa en Florés als een idioot lopen rennen. Ik geloof dat het voor het eerst was in dik 10 jaar dat ik zonder angst mijn honden tijdens het vuurwerk heb uitgelaten. Gelukkig is het weer voorbij en kunnen we met frisse moed aan het nieuwe jaar beginnen. Ingrid had een nieuwtje, zij krijgt over 2 weken een nieuwe pup. Marijke heeft al een tijdje haar pup in huis maar mijn pup zal pas over een jaar geboren worden..... Ik kijk er naar uit om straks, na lange tijd, weer met zijn 3en te trainen.

Een rustige week voor mij, alle trainingen van deze week vielen uit dus had ik dinsdag en heb ik vandaag lekker voor mezelf. (op dinsdag en woensdag ben ik altijd vrij...) Op 2e kerstdag kwam Silvia op de koffie, na een uurtje zijn we met Levi, Santa en Florés naar de bossen gegaan en hebben een mega wandeling gemaakt. Vanuit het bos was het een klein half uurtje lopen en toen zaten we in de duinen, het uitzicht is geweldig als je dan bovenop de bosrand staat en zo over de eindeloze duinen uitkijkt. Na een klein half uur door de duinen geploeterd te hebben zijn we weer terug het bos in gegaan en via een omweg weer terug naar de auto. Het was heerlijk.

Gisteren ben ik met Santa en Florés naar de afgraving geweest en heb een training bedacht die ik met beiden wilde uitvoeren. Ze zijn er ondertussen aan gewent dat wij in de middag meestal niet meer wandelen maar wel lekker trainen, om beurten moeten ze dan in de auto blijven zodat ik 1 op 1 kan trainen. Lange lijnen en verleidingen, zoeken in het bos en als laatste langs alle verleidingen een mega lange lijn lopen, ze gingen beiden lekker. Omdat de trainingen nu steeds moeilijker en uitdagender worden zie ik bij Florés dat ze soms na 5 meter weer in de remmen gaat. Maar ja, als ik de trainingen simpeler maak doet ze dat niet maar leert ze niets nieuws, toch? Florés is een super braaf hondje wat geen enkele fout wil maken, als ze last heeft van een verleiding zal ze de juiste richting uit vertrekken maar stopt dan na 5 meter, de 2e keer (soms de 3e keer) sturen en dan doet ze het perfect. Als voorjager moet je je dan bedenken wat het beste is voor je hondje, boos word ik nooit op haar want ze doet zo ontzettend haar best. We hebben in het verleden vaker opdrachten gehad die zij heel moeilijk vond en dat heeft zich een tijdje geuit in piepen, door steeds dezelfde oefeningen te blijven voorschotelen is dat gedrag verdwenen. Ik heb me dus bedacht dat we op hetzelfde niveau blijven trainen en veel op hetzelfde terrein zullen herhalen, over een paar weken zal dat gedrag dan verdwenen moeten zijn omdat ze steeds zekerder zal worden. Maar dat is allemaal theorie, de tijd zal het leren....

Omdat Anita donderdag een jachtdag heeft kon ook die training niet doorgaan, gek als we zijn gaan we op oudejaarsdag lekker samen trainen, ik neem ze dan (voor het eerst) allebei mee omdat we oud en nieuw bij mijn moeder vieren en de meiden allemaal mee gaan. Dan weet ik zeker dat ze zich zullen gedragen omdat ze gewoon lekker moe en voldaan zijn!

Guus en ik hebben niet zo veel met de kerst, wat we wel lekker vinden is een paar dagen vrij zijn en gewoon doen waar je zin in hebt. Vanmorgen lekker uitgeslapen, ik de meiden uitgelaten en Guus maakt dat een heerlijk ontbijt. Dat vind ik al genieten, daarna wilde Guus graag een stuk gaat fietsen en ben ik met Santa en Florés naar Chaam gereden voor een lekkere training. We moeten vanavond vroeg weg om te gaan eten dus dan zijn de meiden lekker moe. In Chaam nam ik beiden meiden mee om samen dummy's weg te leggen op 4 plaatsen. Dan Santa in de auto en met Florés de lijnen 1 voor 1 afwerken. De moeilijkheid zat hem in 2 lijnen waarvan de hoek vrij klein is, de linkse lijn is niet zo ver maar de rechtse wel, uiteraard moeten ze die als 1e lopen. Verder was er 1 lijn bij die niet alleen mega lang was (zeker 150 meter) maar die ging ook nog een heuvel af, heuvel over, sloot over en dan nog een veld van 50/60 meter oversteken. Het mooie aan 2 honden trainen vind ik dat je zo mooi het verschil in talent en aanleg kunt zien. Florés die de lijnen super strak en snel loopt waarbij ze een mega vertrouwen heeft in mij (het aangeven van de lijn) en zichzelf (precies weten waar de dummy ligt). Zij heeft wel moeite met de kleine hoek om dan precies die lijn te lopen die ik aangeef. Bij het aangeven van de lijn wilde ze niet kijken in de richting die ik aangaf, de lijn slechts een meter of 6 inkorten is voor haar voldoende om los te laten wat ze in haar koppie had. Daarna mocht Santa, die met de kleine hoek geen moeite heeft, die liep ze perfect. Maar zij heeft meer moeite met afstanden, lange afstanden bedoel ik dan. Ook loopt ze een lijn nooit mega strak maar vaak met een boog, daar heb ik inmiddels vrede mee, iedere hond heeft zo zijn eigen talenten.

Die lange, moeilijke lijn moest ik dus met haar in trainen, we zijn er samen naar toe gelopen en heb er 4 dummy's neergelegd. De 1e mocht ze halverwege de lijn halen, de 2e vanuit de inzetplek en toen ging het goed. Daarna ben ik Florés gaan halen om die mega lange lijn nog eens te laten lopen. Eénmaal op de berg zag ik haar kijken naar alle 4 de lijnen, welke, welke, welke mag ik lopen? Ik besloot haar te laten kijken naar de makkelijkste, dan mee te laten draaien om de mega lijn te laten lopen. Florés ging als een speer en zal nooit halverwege een lijn voor iets anders kiezen, zo'n braaf hondje. Santa liep de lijn daarna ook super goed dus ik was tevreden met beiden. Als afsluiter zijn we naar het volgende veld gegaan en hebben daar nog 3 lijnen uitgezet, ik besloot met ze samen te werken. Om beurten mochten ze 1 lijn lopen waarbij de volgende weer een andere moest lopen. Ze hebben beiden geen moeite om samen aan het werk te zijn maar ze willen wel allebei aan mijn voet zitten als ik de andere stuur. Mij maakt het niet uit, als ze maar stil en steady aan mijn voet zitten. Tja, als je zo traint kun je er best een 3e bij nemen......

Vanmiddag, tijdens mijn wekelijkse training met Anita hadden we voor Senna, Sacha en Florés een hele mooie sleep getrokken. Hij was niet eens zo zeer heel lang maar wel pittig. De honden moesten een blinde lijn lopen van ongeveer 80 meter in een (droge) sloot, daar zelf de sleep oppakken en uitwerken. Deze sleep liep nog een stuk door de sloot, toen een bruggetje onderdoor, de sloot uit en dwars door struiken heen een pad over, weer een pad over, een sloot over (wel vol water) dan door bijna onbegaanbaar bos (beetje gek moet je wel zijn), dan om een vijver heen en dan ineens rechtsaf een paadje in waar de eend en 2 dummy's lagen. Florés mocht beginnen en nam de lijn mooi aan, pakte de sleep op en verder heb ik haar niet meer gezien. Anita stond op de uitkijk en gebaarde dat ze er was en over de sleep terugkwam. Florés, die het gebied waar wij ook vaak wandelen, goed kent koos er toch voor om over de sleep terug te komen. Ik was zo trots op haar, deze moeilijke sleep die ze zonder blikken of blozen uitwerkt, genieten is dat. Verder besteden wij veel aandacht aan lijnen lopen en dan bedoel ik: lijnen lopen. Ik geloof niet dat ik met Santa op die leeftijd al zulke lijnen trainde maar ik vind het geweldig! Florés heeft na een paar lijnen haar tong gewoon op haar schoenen hangen want alle lijntjes moeten natuurlijk mega snel afgelegd worden...

Zo, na een paar weekenden vrij te zijn geweest heb ik mijn draai inmiddels weer gevonden. Lekker uitslapen, wandelen en trainen met de meiden, uit eten en ditjes en datjes regelen waar ik de afgelopen maanden niet zo aan toe ben gekomen. De trainingen gaan lekker, zowel Santa als Florés maken enorme sprongen met het lijnen lopen, iets waar ik toch altijd de meeste tijd aan besteed tijdens het trainen. Godzijdank ligt er nog geen sneeuw en laten we hopen dat die deze winter ook niet gaat vallen, ik haat sneeuw! December is ook een maand waarin alle retriever verenigingen hun agenda voor 2012 gereed hebben en dit op websites en in clubbladen plaatsen. Voor een aantal wedstrijden is de inschrijving al open dus voor mij de hoogste tijd om te bekijken met wie ik welke wedstrijd wil gaan doen. Wat zijn mijn plannen met de meiden voor 2012? Inmiddels ben ik eruit, met beiden heb ik 4 doelen voor ogen, 2 die in het voorjaar haalbaar zijn en 2 voor in het najaar. Santa wordt in april loops dus die kan in die maand helaas geen wedstrijden lopen, er is er iedere week wel eentje dus die zijn allemaal voor Florés, Santa heeft er een aantal in maart. Het zal een spannend jaar worden op werkgebied en erg druk met veel wedstrijden maar ik vind het gewoon zo leuk om te doen.....

De voorbereidingen voor de Groen en Grijs Wedstrijd zijn ook van start gegaan, we zijn nu druk bezig met een geschikte locatie te vinden en de datum vast te leggen. Zodra wij eruit zijn zal ik dit gelijk doorgeven. Voor wie hierover meer informatie wil of zich wil opgeven als helper voor die dag, mail me dan even op: ggwt@frc-nl.com

Vandaag is Florés jarig, 2 jaar alweer. Wat gaat de tijd toch snel, weet nog zo goed dat het nest(je) geboren werd. Slechts 3 pups maar daartussen zat precies het meisje wat ik zocht! "Fast and Furious" noemde ik haar en ze doet haar naam eer aan, een echte Turbo Teef. Een hondje wat gemaakt is om te werken en daar zoveel plezier aan beleeft. De start was niet makkelijk want zij was zo anders als de honden die ik gewent was. Samen zijn we een mooi team geworden en regelmatig trekken we publiek als ik haar dwars tussen de wandelende mensen door aan het trainen ben. Wauw, wat een plezier heeft die hond, hoor ik dan vaak. Zij trekt zich van niemand wat aan en loopt lijnen tussen mensen en honden door alsof ze die niet ziet. Het mega hoog boven mij uit springen doet ze nog steeds en zo typerend voor haar. Pas hoorde ik iemand zeggen dat er vast en zeker een springveer in haar zit. Aan de andere kant is ze heel erg op mij gericht en super braaf, een hondje wat gevoelig is en je zeker nooit hoeft "aan te pakken". In huis en op de wandelingen is ze super makkelijk en geniet ze van het "vrij" zijn en speelt ze lekker met andere honden. Groot is ze nooit geworden maar als je haar ziet werken valt mijn mond soms open, ze volgt tegenwoordig regelmatig dezelfde training als haar moeder Santa en heeft totaal geen moeite met lange afstanden. Een geheugen als een olifant en haar vertrouwen is enorm. Door de tijd heen is ze een ster geworden in het weerstaan van verleidingen wat niet haar sterkste kant was. Ken je dat gevoel? Dat je zoveel van zo'n hondje houdt? Vast wel. Ze is pas 1 keer loops geweest en de 2e keer lijkt maar niet te willen komen, ach, daar zal ik me vast niet druk om hoeven te maken. Vandaag mag ze lekker trainen op haar verjaardag, iets anders wilde ze niet.

Via de weg wil ik ook Faya en Vito feliciteren met hun 2e verjaardag! Maak er een leuke dag van....

De laatste wedstrijd zit erop en we kunnen terugkijken op een heel mooi jaar op werkgebied. De komende maanden dus heel rustig in de weekenden en daar wordt ik altijd een beetje onrustig van merk ik. Het geeft wel weer ruimte voor dingen die ik graag doe, met een groepje flatcoat mensen trainen. Zondag staat de 1e training op de agenda, we gaan met 4 flatcoats aan de slag.

Gisteren zijn Ingrid en ik samen wezen trainen, lange en onmogelijke lijnen! Lijnen dwars door het bos heen en met hindernissen, we hebben de tijd genomen om deze lijnen op te bouwen en dat ging niet slecht Vanmiddag ben ik met Santa even alleen op stap geweest en heb 2 lijnen met haar ingetraind van meer dan 200 meter. Dat ging echt super dus liet ik van enthousiasme 1 bumper liggen op het veld, ging 20 minuten met haar wandelen en toen weer het veld op om haar een lijn te geven van dik 200 meter. Helaas, dat lukte niet, ze is duidelijk niet gewent om "blind" zo'n lijn aan te nemen. Geeft niks, we zijn samen even naar de bumper gelopen en hebben de lijn weer even opnieuw gedaan. De komende maanden zal ik daar hard mee aan de slag gaan maar is voor ons wel een echte uitdaging. Overigens stopt ze op die afstand zonder problemen op de zitfluit! Florés zit weer helemaal lekker in haar vel met het lijnen lopen, niks onzeker of na 5 meter stoppen. Ze gaat nu gewoon weer half liggen als ik haar op een lijn uitstuur, heerlijk!

Wat een gave workingtest is dat toch, heb er al eens eerder meegedaan met Santa. Super organisatie en sfeer, geen officiële workingtest maar dat maakte de wt er niet minder om. Florés haar 2e keer in de B1 en ze heeft gewerkt zoals ik dat in de trainingen van haar gewent ben. Wat een power en wat een passie heeft dat kleine meisje toch, ik heb zo van haar genoten. Het was veel en pittig markeren en ondanks dat Florés behoorlijk gedreven was had ze er haar hoofdje goed bij. Ik wilde er vooral voor waken haar niet te gaan dirigeren, dat komt wel als ze op hoger niveau gaat lopen maar in de B1 moet ze het toch vooral zelf doen. Dat heeft ze gedaan (ik ook...), voor markeren had ze mij niet nodig, ik ben er om haar in te zetten en haar te vertellen welke ze het 1e moet halen. Ze was mooi stil en steady op post alhoewel ik haar op een paar proeven, nadat ze een markeer had gehaald met schot en uit zicht van mij, erg jolig met een jubelende dummy waarvan slechts het puntje in haar bek zit terugkwam gerend. Blijkbaar voor haar een manier om te ontstressen en ik vind het dan grappig dat dit gedrag zo ineens weer naar boven komt. Inwendig moest ik zo lachen om haar. (op de training brengt ze ineens ook weer soms een dummy waarbij ze knetterhard tussen mijn benen door rent en achter me remt) Bij de prijsuitreiking bleek dat we met 90 punten 1e zijn geworden. Hoe trots kan je zijn???

Het zou een mooie dag worden, met een klein groepje voorjagers (voornamelijk flatcoats) zouden we een drukke dag krijgen. Helaas hadden de geweren zelf 5 honden bij zich en nog 2 voorjagers met ieder een hond. Jammer maar dat kun je van te voren nooit weten dus onze honden hadden niet zo veel te doen. Helaas vooral voor Santa die de laatste 2 driften mee ging en niet 1 fazant mocht binnen brengen. We stonden helaas op 2 rustige posten.

Wat een gave dag en wat een gave proeven. We hadden van de 5 proeven 3 proeven die echt super pittig waren. Op deze proeven scoorde ze 20 punten (als enige) 16 en 15 punten, was zo gaaf. Toen ik die proeven zag wist ik niet eens of Santa dat wel zou aankunnen maar vol vertrouwen vertrok ze, liet zich mooi dirigeren, werkte alle 3 de slepen mooi uit en werkte heel mooi zelfstandig daar waar nodig. We hadden 3 proeven met wild en 2 met dummy's, ook erg leuk. Het weer was in Ottersum prachtig, lekker zonnetje en een strak blauwe lucht, dat was elders in het land wel anders hoorde ik. Alleen Henny Schoor en ik hadden alle apporten binnen en bij de prijsuitreiking bleek dat Santa en ik met 82 punten 2e zijn geworden. Wat een mooie afsluiting van het jaar. Volgend jaar toch maar eens zien dat we die stomme KNJV A (2e helaas..) gaan halen want ik wil toch echt MAP's op A niveau gaan lopen. Dat Santa dat aankan heeft ze me de afgelopen 2 A workingtesten wel laten zien. Volgende week zondag mag Florés mee doen aan de hekkensluiter van Hans en Conny Walhout in Son en Breugel. We zullen zien hoe zij dat gaat doen....

Afgelopen maandag ging ik even een uurtje met Florés alleen op stap, we zijn al een tijdje bezig het dirigeren onder de knie te krijgen. Lange lijnen lopen (meerdere keren dezelfde lijn) zijwaartse lijnen en de zitfluit waarna ze, onder verleiding, een andere richting moet aannemen. Florés vindt dat erg leuk om te doen want hoe meer dummy's ze mag halen, hoe mooier ze het vindt. Hoe of waar ze die moet halen maakt haar niet zoveel uit en ze is erg braaf en zeer gedreven. De afgelopen weken werd ze wat onzeker op het uitsturen, dat uit zich dan in het zeer snel vertrekken maar na 5 meter vol in de remmen te gaan. De 2e keer, maar soms ook pas de 3e keer, vertrekt ze dan vol vertrouwen. Daar maakte ik me wel zorgen om, zeker omdat ik niet met blinde dummy's werk en zij een geheugen heeft als een olifant. Ik kon er maar niet achter komen wat het probleem nu was. Tijdens de training bij Marianne even overleg gehad en wat tips en tools gekregen om het aan te pakken. Ik train niet moeilijker met haar dan normaal, werken onder verleiding doet ze prima maar ergens zat er iets niet goed. Even wat stapje terug en haar niet sturen als ze niet "klikt". "Klikken" doet Florés heel duidelijk, hoe zij zit en waar zij naar kijkt, zo vertrekt ze ook. Dat is bij Santa vaak moeilijk te zien maar Flor gaat meestal half liggen als mijn uit-stuur-hand boven haar hoofd komt. Na een week was dit gedrag ineens verdwenen en loopt ze weer vol vertrouwen haar lijnen. Zo ging ik dus maandag op stap met haar, ik wilde met haar de "3-lijnen" trainen.

Bij de "3-lijnen" gaat het erom dat je met je hond eerst 3 verschillende lijnen intraint, als die er goed inzitten en ze die "blind" loopt kun je verder. Dan stuur je haar op 1 bepaalde lijn, stopt haar af en zet je haar op een andere lijn. Hierbij moet de hond op mijn doorsturen de juiste draai maken en links aannemen als ik dat aangeef en niet links naar achteren gaan. Je houding is dus heel belangrijk want als ik niet duidelijk ben kan zij nooit snappen wat ik van haar wil. (oefening is moeilijk uit te leggen, je zou het eigenlijk een keer moeten zien) Florés leert heel makkelijk en had dit zo onder de knie, bij deze oefening leert de hond vooral lange zijwaartse lijnen lopen. Na het afstoppen op een bepaalde lijn laat je haar daarna die lijn gewoon een keer helemaal lopen en op alle lijnen liggen heel veel bumpers. Nu ben ik geen luie voorjager dus als Florés een paar keer heeft laten zien dat ze het snapt en mooie lijnen loopt zonder aarzeling dan stop ik gewoon. Samen met haar ga ik dan de overgebleven bumpers ophalen en dat is altijd feest.

Het was me al opgevallen dat er op "mijn" veld verse koeienvlaaien lagen, in al die jaren dat ik op dat veld train hebben er nog nooit koeien gelopen maar ik dacht, ach, er zullen wel wat koeien van de ene wei naar de andere verplaatst zijn. Verder niet over nagedacht.... De laatste 2 bumpers kon ik niet vinden, wist niet meer op welke lijn er nog 2 moesten liggen. Wij zoeken en zoeken, tot we de hoek om waren en tegen een grote kudde koeien aankeken. Zodra ze ons zagen kwam de hele kudde aangedraafd, het veld is mega groot dus wij konden niet op tijd het veld af. Daar stonden we dan, midden tussen de koeien en de koeienvlaaien onze bumpers te zoeken. De koeien stonden stil en dromerig naar ons te kijken, Florés heeft niets met koeien dus op commando liet ik haar het veld afzoeken naar de bumpers, dwars door de koeien heen, geweldig om te zien. (We hebben ze gevonden hoor!)

Dinsdag hadden we weer een jachtdag in België en ik had alle 3 de meiden mee genomen. Florés is de ochtend lekker mee geweest en Santa in de middag. Lana heeft heerlijk in de auto geslapen met 's-morgens een jasje aan want het was rond het vriespunt en ze is toch bijna 14. Lana heb ik voor, tussen en na de jacht lekker op het terrein uitgelaten en dan met een botje in de auto, ze vond het allemaal prima. Eénmaal thuis vielen ze allemaal in een diepe slaap.

Zondag Santa's 2e workingtest in de A en dat is tevens haar laatste wedstrijd voor dit jaar. Na deze wt zullen we de trainingen op een wat lager pitje zetten met haar want we hebben een heftig jaar achter de rug. De trainingen met Ingrid blijven gewoon doorgaan en ook zal ik eens per week even alleen met haar trainen maar een paar maandjes geen 4 trainingen per week meer. De komende maanden zal ik me vooral op Florés richten, dirigeren, lange lijnen lopen, zijwaarts zoeken, slepen lopen en het zoeken (vooral onder verleiding) wat uitbreiden. Ik train dan graag vaak maar wel korte sessies, hopende dat we geen lange, koude winter tegemoet gaan.

Onze 2e jachtdag en dit keer wilde ik alleen Florés meenemen, inmiddels oud en stabiel genoeg en goed voor haar ervaring. Ze vond het allemaal heel spannend, vooral het met zijn allen in de aanhanger, op weg naar de 1e drift. Zo dicht op elkaar, ze zat er maar een beetje bescheten bij maar dat was daarna al snel over. De 1e drift heb ik haar aangelijnd naast me laten zitten en heel even heeft ze een piepje gelaten maar dat heb ik daarna de rest van de dag niet meer gehoord, is ook nog vrij nieuw allemaal voor haar. Toen er een fazant vrij dicht bij ons in de dekking viel heb ik haar uitgestuurd en het bleek een runner te zijn. Onvoorstelbaar hoe ze dat uitgewerkt heeft wat in hetzelfde stukje bos vielen verschillende fazanten maar ze heeft zich er niet door laten afleiden. Jo seinde al naar me dat ze heel goed aan het werk was en na een hele tijd kwam ze trots aanzetten met de fazant. Ze dropte hem op mijn voeten maar dat heeft ze later op de dag ook niet meer gedaan. Ik was zo trots op haar, onze 1e drift was goed verlopen. Ze heeft de rest van de dag nog zeker 3 runners binnen gebracht en in het nazoeken is ze echt een talentje, ze gaat overal overheen, onderdoor en mega ver de bramen in. Als ze er niet overheen kon en er zat laag een opening kroop ze gewoon op haar buik onder de bramen door, het leek wel een spaniel. Maar goed, ze is ook vrij klein en heel behendig.

In de middag heb ik haar los naast me laten zitten en dat ging prima, ze is in het begin 1 keer ingesprongen en was ook niet meer te houden maar daarna ging het heel goed. Rustig, stil en steady zat me naast me, niets maar dan ook niets ontgaat haar. Ze heeft 2 drift naast me gezeten terwijl er geen werk was voor ons, heel goed was dat voor haar. Ze zag alle ander honden wel werken en regelmatig kwamen de spaniel strak langs voorbij gerend, daar reageerde ze ook goed op. Ze moet alleen nog wat meer ervaring krijgen in het oppakken van nog levend wild, daar is ze nog wat onhandig in maar dat komt vast goed. Ik ben heel trots op hoe ze het gedaan heeft zo op haar 1e volle jachtdag!

Daarna zijn we met zijn 8en uit eten geweest en omdat Florés alleen in de auto moest achterblijven hebben we gevraagd of zij mee naar binnen mocht, dat was geen probleem. Ze heeft de hele avond tussen Luc-Luc en mij in liggen slapen. Nog nooit eerder in een restaurant geweest maar het boeide haar niets, ze was dan ook wel heel erg moe....Dinsdag gaan we weer, in neem dan alle honden mee en wil met Santa en Florés ieder een halve dag mee op jacht. Mooie verdeling lijkt me zo.

Wat een super dag hebben wij gehad, Oldenzaal is toch echt 1 van de leukste wt die er is. Dit jaar deden er meer dan 100 mensen mee maar de dag liep gesmeerd, om 4 uur waren we klaar. De proeven waren pittig maar te doen, alles met wild en op, zoals altijd, leuke locaties. Ik heb echt genoten van Santa, wat een heerlijk hondje is het toch, echt gemaakt voor dit soort proeven. Ik had me voorgenomen haar vrij te laten werken daar waar nodig maar op blinden gewoon luisteren. Nou, dat heeft ze gedaan, ze lost ook heel makkelijk zelf dingen op, daarin is ze zo gegroeid! We waren met 10 deelnemers in de A en het was een leuke, gezellige groep. De laatste proeven hebben we met zijn vieren gedaan, Elly, Ninette, Eline en ik, heel gezellig. (dames, bedankt voor de leuke dag!).

Aan het einde van de dag bleken er 4 A deelnemers een certificaat gehaald te hebben en Santa en ik zijn met 76 punten 4e geworden, jammer dat we 1 apport gemist hebben maar wat geeft het? Ik heb een heerlijke dag gehad en over 2 weken gaan we het in Ottersum nog eens overdoen.

Vandaag is Santa 5 jaar geworden, wat gaat dat toch snel. Ook alle zusjes en broertjes natuurlijk van harte gefeliciteerd met jullie verjaardag!

Santa kreeg een leuk verjaardagscadeau aangeboden, een jachtdag in België. Na het etentje van gisteren was het niet makkelijk om zo vroeg op te moeten staan maar ik had het er graag voor over. Om kwart over 9 waren we in België en om half 10 gingen we al het veld in. Super leuke dag hebben we gehad met een bijna volledig "flatcoat picker-up team" zelfs de "chef-picker-up-team" heeft sinds vorig jaar een flatcoat en 1 geweer had een flatcoat bij zich. Met in totaal 10 flatcoats, 2 labradors en 2 spanieltjes hebben we hard gewerkt om alle fazanten binnen te brengen. Dirk, Valerie, Jo, Annie, Magda, Richard, Math, Luc-Luc en Sabien: het was weer gezellig!

Vanmorgen heel vroeg naar Den Helder vertrokken voor een workshop bij Koos Kommers. Er was 1 labrador, 1 draadhaar en verder alleen maar flatcoats! Een geweldige dag en wat een super organisatie. De ochtend hebben we voornamelijk besteed aan volgen, kijken naar de baas/hond verhouding, wat lijntjes, een markeer en wat springen over een hek. (voor Florés natuurlijk geen enkel probleem) Tussen de middag kregen we een voortreffelijke lunch aangeboden bij Koos thuis (ik had 's-avonds nog steeds geen honger...) Na de middag een wat spannender dagdeel, markeren met een zinger-winger, de hond in een klein gebiedje laten zoeken en Florés moest, onder verleiding van een markeer, een lijn lopen, over het hek springen en dan zoeken. Dat deed ze me toch super, ik was trots op haar. Sowieso trots op haar want ze volgde eigenlijk vrij netjes (woorden van Koos) en heeft de hele training geen piep gegeven. (het werd toch wel heel spannend met die verre markeren met een zinger-winger)

Koos vond Florés een leuk hondje, steady, stil en heel gehoorzaam, volgen was volgens hem niet echt een probleem. Het advies aan mij was vooral om haar eigen initiatief te behouden(!), zijn angst is dat ik te hard ga met haar dus veel laten zoeken en dan vooral: zonder afleiding maar gewoon lekker zelf laten werken. Toen ik naar huis reed dacht ik: ja, bij mij moet ze vooral alles onder afleiding doen dus daar ga ik meer op letten. Dat bleek vanmiddag wel, ik gooide een markeer op voor haar en toen ik weer terug was bij haar draaide ze zelf al weg, zeg maar waar ik heen moet. Geheel verbaasd was ze dat ze gewoon eens direct de markeer mocht halen.

Helaas moest ik om 4 uur naar huis (2 uur rijden) omdat we om 7 uur een etentje hadden met de A groep van Rauk. Iedereen zou een gang verzorgen dus Guus had het voorgerecht voor zijn rekening genomen. In 40 minuten had ik de honden eten gegeven, eten voor de volgende dag gemaakt en me gewassen en omgekleed. Bijna op tijd zaten Guus en ik aan tafel, het was een geweldig leuk etentje in de blokhut bij Ingrid thuis. Om half 1 rolde we naar buiten: Ingrid: bedankt voor de gastvrijheid en de rest: bedankt voor de gezellige avond, het eten was heerlijk.

Helaas gaat deze workingtest niet door, onlangs zijn er een paar schapen doodgebeten door loslopende honden. Door politie en andere instanties is gezamenlijk besloten dat er in Haaksbergen voorlopig geen evenementen met honden georganiseerd mogen worden. Dit kreeg de GRCN gisteren avond om 21.30 uur pas te horen, vandaag moeten ze dus een kleine 100 mensen afbellen. Heel erg jammer maar het is niet anders. Oldenzaal zal onze 1e A workingtest worden.

De workingtest in Son en Breugel met Florés (1e keer in de B1) was een beetje een teleurstelling, ze werkte niet zoals ik dat van haar gewent ben. Het begon al lekker, ze hadden Florés ingedeeld in de B2 en toen ik aankwam hoorde ik van verschillende kanten dat ik nu naar de A moest. Zeg, die prul heeft net een B diploma gehaald!

Ze heeft eigenlijk niet 1 dummy goed gemarkeerd, een dubbele zoek in het bos deed ze super maar vond de 2e niet. De 1e proef ging helemaal mis omdat er een hond heel dreigend en luid blaffend onze proef binnen kwam stormen, precies op het moment dat de verleidingsdummy gegooid werd, Florés heeft hem nooit zien vallen. Normaal stopt ze, kijkt en komt dan als een speer naar me toen. Nu bleef ze maar om zich heen kijken waar die dummy nu ging vallen dus moest ik haar fluiten, vervolgens moest ik eindeloos wachten tot deze man met hond mijn proef uitgewandeld waren en moest haar toen op een "blinde" sturen die honden die hem wel hadden zien vallen al moeizaam binnen haalde. De keurmeester vond dat mijn hond gewoon moest werken en mocht de proef niet overdoen, heel flauw. De markeer op een veld waarbij ze een hek over moest springen leek super te gaan, bij de markeer aangekomen kon ze hem niet vinden/ruiken, geen idee. Ze heeft het hele veld afgestruind, onbegrijpelijk, de markeer op de terugweg had ze wel in 1 streep. De proef bij Jules ging ook niet lekker, een simpele markeer in de bieten kon ze niet vinden. Ze bleef maar als een kip zonder kop dat veld op rennen, de 2e in het bos was zo binnen. De laatste proef, een walk-up ging wel super. Netjes gevolgd, ging mooi zitten op schot, markeerde goed en de blinde had ze ook zo binnen. Op deze proef scoorde ze bijna volle bak! Met de hakken over de sloot een diploma met 63 punten. Ik hoop dat er een loopsheid aan zit te komen, dat zou een hoop verklaren.....

Nu Santa haar A gehaald heeft wilde ik natuurlijk gelijk de workingtesten omzetten van B2 naar de A. Toen ik daar mee bezig was kwam ik er achter dat er iets niet klopte. Ik dacht met beiden 2 workingtesten ingeschreven te hebben maar heb niet goed opgelet. Santa blijkt bij 3 wt's te zijn ingeschreven en Florés slechts bij 1. Jammer want ik had er graag met beiden 2 willen doen, zeker nu ze allebei naar een hogere klasse gaan. Omzetten was niet meer mogelijk, de B1 klasse zit overal bommetje vol. Het omzetten van B2 naar A was geen enkel probleem dus heb besloten het dan maar zo te laten. We hebben er hard genoeg voor gewerkt dus ik vind dat Santa het wel verdiend heeft weer eens lekker wt's te gaan lopen. De 1e is 24 oktober bij de goldens in Haaksbergen, tussen al die super goldens zullen wij proberen er het beste van te maken!

Wat een geweldige dag, mooie locatie, mijn weer en een prima organisatie en dat met bijna 100 deelnemers! We begonnen lekker, haalden met 76 punten een mooi B diploma. Omdat wij vrij snel klaar waren moesten we dik 3 uur wachten op de dirigeerproef maar dan heb je ook wat... Van de 14 mensen die zich hadden opgegeven waren er 9 die de dirigeerproef mochten doen, Santa en ik moesten als 1e beginnen. Het ging lekker, Santa heeft super geluisterd en laten zien wat ze in trainingen keer op keer heeft laten zien. Ze zat vrij snel op het zitpunt en met het zijwaarts sturen heb ik haar even uit het bos moeten fluiten maar ze kwam gelijk terug, op haar kont gezet en weer naar rechts gestuurd. Ze kreeg vrij snel verwaaiing van de duif, een dikke 7! (gaf haar 2 keer de zitfluit die ze gelukkig volledig genegeerd heeft) Dikke tranen uiteraard want na al die pogingen zag ik het soms echt even niet meer zitten.

Toen iedereen geweest was hebben ze voor mij alleen een mooie sleep getrokken. Ze zwom vlot over water en aan de overkant zat ze gelijk op de sleep. Na een meter of 4 zag ik haar niet meer waar ik heel blij om was, laat haar dat maar lekker zelf uitwerken. Toen we terug waren bij de kiosk kwam er al een keurmeester me feliciteren, we hadden een voldoende voor de sleep. Als enige de A gehaald en dat met 91 punten. Ben fucking trots op mijn meisje... We gaan nu snel de workingtesten omzetten van B2 naar de A. Wilde nog even Rob bedanken, die bleef om ons te supporteren terwijl hij zelf een onvoldoende had voor het zoeken en Silvia, die speciaal naar Ewijk is gekomen voor ons en mooie foto's gemaakt heeft. Ben door zoveel mensen gefeliciteerd dat ik het niet meer weet, bedankt daarvoor! Vond het wel heel erg jammer dat Herbert en Storm het niet gehaald hebben: toch bedankt Herbert voor weer een gezellige dag. Foto's Silvia Renders.

Links: en dan heb je een A, als enige en ben je 1e! Rechts: fotocollage door Silvia Renders.

Vandaag hadden Santa en ik een Clubdiplomadag van de NLV in Krimpen. Een leuke locatie, goede organisatie en leuk gezelschap, alleen een beetje te warm.

De B onderdelen waren pittig en ik merkte dat Santa hierbij wat minder geconcentreerd werkte, zo een paar weken na haar loopsheid. Bij het zoeken vloog ze 1 rondje het bos in en kwam terug bij mij, heel vreemd want zoeken is echt haar specialiteit, opnieuw ingezet waarbij ze eerst de helper is gaan aflikken (die zat op een stoel) toen diep gaan zoeken en vond hem op de terugweg, een 7. Bij het over water vielen veel nullen, het water was breed en de dummy lag iets naar links, vrij kort op het land in hoog gras. De honden kregen en gewoon geen verwaaiing. Ik moest Santa 3 keer inzetten voor ze overzwom, ze zwom wat schuin over maar liep daardoor letterlijk op de dummy, een 8. Bij het markeren was het werkelijk een slagveld, heel erg veel nullen. Uiteindelijk hebben slechts 7 honden een voldoende gekregen. Van die 7 waren er eigenlijk maar 2 die gemarkeerd hadden, Santa vertrok heel vreemd (er zat ook nog een greppel tussen) ging even de dijk op en kwam toen terug, maakte een draai en ging op de valplek zoeken. Normaal absoluut een 0 maar de keurmeester wilde de honden soepel keuren ivm het weer. (heel warm en geen wind) Ik kreeg een 6, net als 5 anderen niet verdiend maar ja, ik keur niet.

De C onderdelen deed ze prima, 4 keer een 10 maar bij het uit water stond ze zo te trutten dat hij er een punt vanaf trok, heel terecht vond ik. Met 70 punten dus een B diploma en we mochten op voor de dirigeerproef. Er bleken maar 5 A mensen te zijn en toen ik binnen kwam werd er door het secretariaat al verteld dat ik de enige was die een B gehaald. Ik werd er nerveus van, het praatje ging al snel rond dus velen gingen me al moed inpraten, het moest en zou lukken. Daar was ik het wel mee eens maar uiteindelijk wil ik hem natuurlijk iedere keer dat ik opga halen.

Toen we naar het dirigeerveld vertrokken had ik een fanclubje flatcoat mensen om mee heen verzameld. Super was dat, 4 flatcoat helpers, een flatcoat keurmeester, Marian van het winkeltje, Greet (die naar huis wilde omdat ze haar B niet gehaald had maar nu speciaal voor ons bleef) een flatcoat fokker, ik voelde me echt een beetje speciaal dat al die mensen dat tering end gingen lopen om ons aan het werk te zien.

Na zorgvuldig de proef uitgezet te hebben mocht ik komen voor uitleg, er werd me nog verteld dat ze echt heel graag een A diploma wilde uitreiken dus doe je best!!! Ik ging Santa halen en hoorde velen me succes wensen. Er stonden ook best veel labrador mensen en zelfs die gunde het me. De proef was mooi uitgezet, halverwege het zitpunt zat een (zwem) sloot die ze na het afstoppen en doorsturen keurig overstak. Bij de dijk aangekomen ging ze linksaf, afgestopt en naar achteren gestuurd maar ze wilde de dijk maar niet op. Ze bleef wel luisteren maar na 3 weigeringen moest ik haar (terecht) terughalen. Jammer, heel jammer maar voor Santa niet de juiste timing meer. Haar hormonen gaan opspelen dus daar moet je je in schikken. We gaan denk ik volgende week Ewijk nog wel doen maar verwacht er nu echt helemaal niets meer van. We zullen ons op volgend jaar moeten richten vrees ik.

Wat ook heel leuk was dat ze bij de prijsuitreiking mij nog even in het zonnetje zette, als enig A kandidaat wilde ze me het diploma persoonlijk uitreiken. Ja, een leuke dag gehad, zo bij de labjes.

Vorige week maandag en vanmiddag ben ik samen met Silvia en Levi wezen trainen, ik had Florés meegenomen. Silvia haar trainer was op vakantie en aangezien zij op maandagmiddag altijd vrij is (en tegenwoordig zo lekker dichtbij woont) zijn we eens samen op pad geweest, hier in Waalwijk. Levi is een flatcoat waarbij trainen een echte uitdaging is, soms wat te veel uitdaging voor Silvia. De laatste keer dat wij samen getraind hebben is volgens mij een jaar geleden en ik moet zeggen, ik was onder de indruk. (dat ben ik niet zo snel) Levi heeft zicht ontpopt tot een hond die graag werkt, ik begon de training simpel maar zag al snel dat hij wel het een en ander aankon. We hebben zelfs een dubbel over water gedaan en Levi kwam, alsof dat heel normaal is, gewoon door beide waters bij Silvia terug. Zijn passie voor water is enorm dus daar hebben wij handig gebruik van gemaakt, eerst luisteren, dan mag je een dummy uit het water halen. Silvia ging op een roze wolk naar huis volgens mij.

Ook vanmiddag ging het lekker, we begonnen met 3 behoorlijke pittige lijnen. Voor mij is de afstand dan niet belangrijk, ik ben vooral een voorstander van de hond laten doen wat jij als voorjager wil en dan absoluut op 1 commando. De hoeken van de 3 lijnen waren kort dus dat maakt het moeilijk. Een hond mag best fouten maken, als hij er maar van leert. Altijd goed afsluiten en iets wat niet lukt simpeler maken. Florés is dit soort training als van jongs af aan gewent maar voor Levi is lijnen lopen nog best nieuw maar ik was heel tevreden over wat hij liet zien. Levi is deze hele oefening los voorgejaagd, iets wat hij niet gewent is maar heel netjes deed. Om Silvia te laten zien hoe Florés onder verleiding mijn hand aanneemt, ook op afstand nadat ze afgestopt is, heb ik wat oefeningen aangepast voor Florés. Uiteindelijk hebben we met Levi ook het zijwaarts sturen gedaan, hoe je dat traint en opbouwt. Silvia moet daar nu zelf mee aan de slag gaan. Levi moest vandaag ook op zijn poep blijven zitten, zo'n 20 meter van het water af, Silvia loopt naar het water en gooit een dummy. Als ze terug wil lopen wordt het Levi teveel en gaat hij als een speer de dummy halen. Oefening opnieuw en hij doet het perfect, trainen en herhalen.... Ik geloof dat ze wederom op een roze wolk naar huis ging. Silvia: was weer super gezellig!

Vandaag hadden Santa en ik een KNJV proef in Oldenzaal van de FRC. Eigenlijk zat het seizoen erop voor ons maar Santa besloot op 1 september loops te worden, de sluitingsdatum van deze KNJV proef was 3 september dus schreef ik haar nog snel in. Ze heeft lekker gewerkt, had er weer zin in en haalde een B met 74 punten. (de 3 punten die 1 keurmeester me door de neus boorde zullen we maar vergeten...) We mochten voor de 4e keer dit jaar bij een KNJV proef op voor de dirigeerproef. Het veld zag er mooi uit en de proef was te doen. Santa heeft mooie geluisterd, als nam ze mijn 1e lijn niet goed aan. Ik had haar toch vrij snel op het zitpunt en mocht door naar de duif. Daar maakte ik een grote fout, Santa gaat met zijwaartse lijnen altijd dieper in plaats van dat ze inkomt, zoals veel honden doen. Ze zat dus vrij snel veel te diep en toen ik haar infloot kwam ze wel maar ging meer naar links, kwam uit bij de bossage die lang het veld liep en dan hebben wij meestal een probleem. Ik kreeg haar daar niet vanaf, ik kreeg alle kansen maar moest haar toen terugfluiten. Toen ze eindelijk kwam had ze de duif geroken en heeft die netjes binnen gebracht. Balen van mezelf, blij dat Santa eens succes had op een dirigeerproef. Dit was onze laatste kans op een KNJV A diploma dit jaar, ze had gelukkig wel een 10 voor markeren.

Er zijn wel 3 hele mooie A diploma's gevallen, 1e: Silvia Kemperman met Duuc met 95 punten, 2e: Rob Lahman met Bob: 94 punten en 3e was Ellen Greeve met Sita en had 90 punten. Alle 3 van harte gefeliciteerd, mooi gewerkt.

Vandaag hadden Florés en ik een duivenjacht. Normaal gaan Danny en Gina altijd mee maar Gina gaat over een paar dagen bevallen dus dat was niet zo verstandig. Ik had Florés meegenomen omdat Santa nog loops is en ik tevens vond dat Flortje er inmiddels wel volwassen genoeg voor is. Helaas vlogen er bijna geen duiven dus het was vooral veel zitten in de mais. Florés had eenhalf uur keurig naast me gezeten, ze had ons de duivenlokkers zien neerzetten en dacht dat we daar iets spannend mee zouden doen. Na een half uur had ze het gezien en dan gaat ze zichzelf vermaken, gras eten, stokjes kapot knauwen en je kop onder het lange gras steken, dan vooruit kruipen en er een geluid bij maken zoals normaal gesproken alleen varkens doen. Nou dacht ik, zo gaan de duiven wel komen ja....

Maar toen viel er een schot, Florés keek naar het geweer, keek naar de lokstal en zag een duif fladderen, keek weer naar het geweer en weer naar de duif. Ik stuurde haar om de duif te apporteren maar in de lokstal aangekomen moest ze toch zien wat die lokkers nu eigenlijk waren. Uiteindelijk vond ze de duif en bracht die netjes, vanaf dat moment heeft ze niets meer gemist. Niet alleen omdat er geen duif meer is geschoten maar ook omdat ze 2 uur lang het veld heeft afgetuurd. Iedere duif heeft ze zien vliegen, keek naar het geweer en weer op het veld. Jammer dat er niet net een duifje of 3 geschoten werden, dat was voor haar ervaring wel goed geweest. Maar goed, we hebben een leuke middag gehad.

Zaterdag avond had Guus Grace horen piepen toen ze wilde gaan verliggen, dat ging door merg en been. Ik hoorde dat zondag morgen dus ging nog beter op haar letten. Zondag avond tijdens de avondwandeling ging ze steeds zitten en zelfs een keer liggen maar ja, we moesten terug naar de auto. De blik in haar ogen, die was ineens zo anders. Maandag morgen zat ik op mijn werk en hoorde ik mezelf ineens tegen mijn baas vertellen dat het slecht ging met Grace en dat ik de beslissing moest nemen. Diep in mijn hart wist ik het dus al maar dat moet dan even doordringen. Ik ben naar huis gegaan en heb de dierenarts gebeld en een afspraak gemaakt voor vanmorgen. Ik heb dan een dag en tijd nodig om naar toe te leven, toen Guus thuis kwam en ik het vertelde zei hij blij te zijn met mijn beslissing, hij was zaterdag al zo ver maar weet dat hij mij in zulke dingen zelf moet laten beslissen. Ik wilde het met niemand delen, slecht nieuws verwerk ik altijd het beste in mijn eentje. Ik ben gisteren naar de training gegaan om wat afleiding te hebben en even er uit te zijn, Guus zou vroeg thuis komen voor de meiden en vooral voor Grace.

Ik heb 2 nachten beneden, bij haar geslapen en dat was wat. Ze lag al direct op mijn bed en kwispelde er op los, gisteren avond stond ze gewoon rond het matras te dralen, wat tegen de bank omhoog stond, ze wilde me wat vertellen. Zo lag Grace gisteren avond al vroeg "op bed", heerlijk te slapen. Ze heeft beiden nachten voor de helft op bed gelegen, de rest van de nacht naast me. Ik heb geen oog dicht gedaan dus ben helemaal gebroken, morgen een dagje vrij om bij te slapen en bij te komen. Wij wilde vooral voorkomen dat ze zo ver zou zijn dat ze echt niets meer kan en echt veel pijn heeft. Wij zijn er beiden van overtuigd dat we op het juiste moment de juiste beslissing hebben genomen.

Vanmorgen om iets voor 9en naar de dierenarts waar ze ons geweldig opgevangen hebben want jeetje zeg, hoeveel kan je janken in 2 dagen..... Ze is onder narcose gebracht en toen is er bloed afgenomen voor het kankeronderzoek, daarna is ze definitief ingeslapen. Mijn dierenarts heeft van beiden tumoren wat weefsel weggenomen en alsof hij het aanvoelde vroeg hij me of ik daarbij wilde zijn. Ja, dat wilde ik, ik wilde haar geen minuut alleen laten, raar natuurlijk want ze was er al niet meer. Het weefsel is afgenomen en daarna weer netjes gehecht.

Om 12 uur konden wij bij dierenbegraafplaats de Wilgenhof in Best terecht waar wij haar zelf zouden begraven. Een fijn gevoel want daar zijn ook Saëm en Demi (haar moeder) begraven. Ik heb haar zelf in het graf gelegd, wat een goed gevoel geeft me dat, ze heeft niets zonder mij hoeven ondergaan. Daarna valt er een enorme last van je schouders, de zorgen van de afgelopen 5 weken en dan krijg ik enorme koppijn. Guus besloot terug te gaan naar zijn werk en ik ben met gaan trainen met Santa en Florés. Het heeft tijd nodig, ik weet het. Ik ben een enorme "topper" kwijt, ik moet weer opnieuw mijn draai vinden maar dat gaat me lukken. Het heeft tijd nodig....

Sinds deze week ben ik begonnen met Florés om het perfect volgen aan te leren. Ja, een 8tje volgen op een KNJV proef is een eitje voor haar, maar op linie volgen was echt een drama geworden. Volgend jaar beginnen we met OWT's dus dan moet het volgen gewoon perfect zijn, niet meer en niet minder. Florés is slim, heel slim, die wil maar 1 ding en dat is dummy's halen. Ze had dus na 2 trainingen al door dat als ze haar zin wilde krijgen ze eerst mij een plezier moet doen. Ik stond versteld van haar volg vermogen maar ik pik dan ook helemaal niets meer van haar, niet voor me lopen, ook geen centimeter. Afgelopen woensdag hebben we bij Marianne 2 uur op linie gelopen en ik moet zeggen, dat ging niet slecht. Ze zit nog grotendeels aan de lijn maar heeft ook al stukjes los gevolgd en ik was tevreden. Zodra er een dummy valt gaat ze zitten en nee, niet voor me maar naast me. Bij hondjes als Florés moet je niks maar dan ook niks pikken want geef ze 1 vinger..... maar dat was juist de uitdaging die ik zo zocht geloof ik.

Een mooie maar ook moeilijke dag voor Guus en mij, Grace is vandaag 10 jaar geworden. Ondanks haar ziekte is ze nog steeds erg vrolijk, eet goed, wandelt 2 keer per dag met de andere meiden mee en voelt zich redelijk goed. De tumoren groeien langzaam, haar lopen verandert steeds maar ze past zich hierin steeds aan. Ik ben zo vreselijk trots op mijn stoere meid, mijn bruintje beer. Je 1e flat is heel bijzonder maar je 1e zelfgefokte is ook heel bijzonder. Dat het alweer 10 jaar geleden is dat hier ons 1e nest met 8 pups lagen, het lijkt nog maar zo kort geleden. Grace en ik hebben samen veel ondernomen, veel getraind, wedstrijden gelopen, op jacht geweest en een KNJV A diploma gehaald. Ik heb een prachtige dochter en kleindochter van haar, in beiden zie ik wel dingen terug van haar. Ik hoop dat ze nog even bij ons blijft, wij zullen er alles aan doen haar nog een mooie tijd te geven, zoveel mogelijk zonder pijn... Verder wil ik Timo, Jambo en Dian ook een hele verjaardag wensen!

Vorige week zag ik dat de hak van Grace (linkerachterpoot) dikker was dan normaal, het voelde als een vochtophoping. Ik besloot het even aan te kijken en indien nodig na het weekend een afspraak te maken bij de dierenarts. Vanmorgen vond ik dat het weer wat dikker was dus gelijk een afspraak gemaakt, we konden gelukkig vanmiddag al terecht. De dierenarts heeft Grace even helemaal nagekeken en stond er van te kijken hoe levendig en vrolijk ze is maar vond vooral dat ze niet oogt als een hele zieke hond. De verdikking in haar hak is een vochtophoping die veroorzaakt wordt door de tumor in haar lies. Deze tumor zit vast aan belangrijke bloedvaten en zenuwen en zorgt ervoor dat de aan en afvoer van bloed naar haar achterpoot niet meer optimaal is. We hebben afgesproken het even aan te kijken en als het erg dik wordt krijgt ze pillen om het vocht af te voeren, ik kan deze pillen zo gaan ophalen als ik denk dat het nodig is. En prettig idee! Stiekem, heel stiekem kijk ik uit naar vrijdag, haar 10e verjaardag die we, ondanks haar ziekte, toch een beetje als een feestje willen beschouwen.

Gelukkig was Florés nog niet loops dus we konden mee doen met de KNJV proef in Lunteren. Ik had hier begin juli meegedaan met Santa en vond het zo'n leuke proef dat ik Florés nog snel had ingeschreven, ze hadden nog 1 plekje vrij. Het was erg warm maar je zit daar grotendeels in de bossen dus we hadden er niet zo veel last van. Florés heeft echt heerlijk gewerkt, voor markeren, volgen, uit water en uit zicht een dikke 10. Voor het komen op bevel dit keer geen 8 maar een 9, ik moet bij haar gewoon altijd een extra commando geven omdat ze gewoon vol overtuiging een lijn aanneemt en dan heel erg verbaasd is dat ze terug moet komen. Daar kan ik wel mee leven met zo'n turbo hondje. Voor het zoeken een 9, ze kwam zo hard het bos uit, tussen de varens door, dat ze ineens mij zag staan en dan nog vol in de remmen moet. Zo zat ze rechts voor me in plaats van recht voor me, een 9. Voor kort apport een 9, de keurmeester vond dat ze hem net wat sneller mocht oppakken, ik vond het heel netjes maar de keurmeester beslist, had er vrede mee. Voor het over water kreeg ze een 7, ik ga haar het commando van Santa en dat vond ze vreemd. Snel opnieuw ingezet met het juiste commando en toen ging ze vlot te water maar zwom niet recht over (vrij breed en een beetje schuin) maar ging haaks naar de overkant. Dat was veel smaller maar kwam ze wel rot uit voor het zoeken naar haar eend. Die lag zowat de halve vijver rond. Ik gaf haar het commando om te gaan zoeken, ze vloog gelijk helemaal naar links, kreeg de eend in haar neus en kwam er dezelfde weg mee terug. Op de schuine helling, helemaal blubberig wilde ze niet zitten dus een 7. Wat ik heel vreemd vond was dat in juli alle honden gewoon over zwommen en de eend vonden. Deze over water was op exact dezelfde plek en de eend lag ook op de zelfde plaats maar vele honden zwommen gewoon niet over. In onze groep had op 1 na iedereen een 0, zelfs goede A honden haalden soms maar een mager 6je, ik begrijp het nog steeds niet. Ik was dus erg trots op Florés die met 74 punten haar B diploma en een 2e prijs haalden.

Vanmiddag even wat anders, mijn zus en nichtje hadden me gevraagd weer eens mee te gaan paardrijden. We hebben een heerlijke buitenrit gemaakt van een uur, nichtje Babet (9 jaar) vond dat tante Sacha maar eens mee moest. Ik heb vroeger 10 jaar paard gereden en bleek het niet te zijn verleerd. Deze week maken we weer een afspraak voor een buitenrit, Guus gaat dan mee om wat foto's te maken. Ik hoop dat ik morgen nog kan lopen (of zitten) van de spierpijn....

Ingrid en ik trainen al zo'n jaar of 8 samen, 1 keer per week, hoe druk we het ook hebben, trainen we met 2en. Vanmiddag samen op pad geweest want ik had een nieuw stuk trainingsgebied ontdekt en daar wilden we samen graag heen. We hebben heerlijk MAP training gedaan en het is jammer dat we geen MAP's hebben dit jaar want Santa is echt een MAP hondje. Maar helaas, voor een MAP A heb je een KNJV A diploma nodig en die hebben we helaas niet. In iedere oefening zat een dirigeeropdracht en dat was genieten, Santa liet zich zonder problemen overal heen sturen, met een kwispelende staart, haar kont, na de zitfluit, net niet op de grond maar één en al plezier. Ook onder verleiding van een schot in het bos liet ze zich prima sturen, op afstand een breed water over, op 100 meter een sloot over sturen, haar voor de mais langs vooruit sturen, ze deed het allemaal. We hadden een aantal "wauw" momentjes en dan snappen wij beiden niet waarom een A halen niet lukt. Santa heeft dirigeren altijd leuk gevonden maar misschien moet ik er gewoon niet specifiek meer voor trainen. Gewoon lekker MAP training met haar doen en ach, wie weet komt die A dan vanzelf.......

Omdat Santa de laatste tijd steeds het veld af wil en de bossage, mais of ruig veld in wil, hebben we wel wat oefeningen gedaan om haar te leren dat dit alleen gewenst is wanneer ik haar daar heen stuur. Dat ging goed, voor het bos langs (blind) een zijwaartse lijn geven en ook voor het mais langs ging dit goed. Ik trots op haar, alleen jammer dat de sleep met het konijn niet goed ging. Hij was niet eens zo lang maar ze heeft hem niet uitgewerkt. Misschien een beetje last van haar hormonen nu ze loops is? Ik weet het niet maar ik maak me er ook niet zo druk om, slepen lopen heeft ze altijd goed gedaan dus dat zullen we volgende week nog eens herhalen.

Santa is vanmorgen loops geworden, het zat er al een tijdje aan te komen. De planning van de wedstrijden was strak, ze heeft precies aan haar laatste KNJV proef kunnen meedoen, ook al had dit niet het gewenste resultaat. Ik hoop dat Florés haar loopsheid nog een aantal dagen op zich laat wachten zodat ze zaterdag, samen met mij, naar Lunteren kan. De vorige keer zat er 7 maanden en 1 week tussen de loopsheden van Santa, deze keer 7 maanden en 1,5 week. Dit geeft ons wat meer duidelijkheid over wanneer we met haar een 2e nest willen fokken, door de ziekte van Grace zal dit een jaar eerder zijn dan we in ons hoofd hadden.

Volgend jaar wil ik me met beiden nog volledig op het werken richten en dan eind 2012 een nestje. Lang zitten denken en tobben, met wie ga ik een nest fokken? Van wie wil ik graag een pup? Van Florés wil ik uiteraard heel graag een pup maar wil met haar nog zoveel dingen doen. Ik heb het gevoel dat we pas net beginnen en wil haar met trainen en wedstrijden voorlopig nog niet missen. Haar nest komt nog wel, ze is nog jong dus tijd genoeg. Dat houdt in dat ik op zoek ben naar een leuke reu, hij moet een bepaalde passie hebben (wel stil en steady), uit een gezonde lijn komen en als het even kan er nog een beetje leuk uitzien ook. Ik weet al een tijdje welke kant ik op wil, heb al een reu bezocht in het buitenland, ben ook al wat aan het mailen met reuen eigenaren. Uiteraard gaan wij uit deze combinatie zelf een pup aanhouden. Maar goed, dat duurt nog een jaar maar ik ben iemand die zijn zaakjes graag op tijd in orde heeft!

Santa en ik hadden vandaag onze laatste KNJV proef van dit jaar, helaas een 0 voor markeren.....

Het is al ruim een week geleden dat ik over Grace schreef, ik zal uitleggen hoe dat komt. Begin vorige week dacht ik dat het af ging lopen, Grace ging steeds buiten liggen tot ik haar binnen haalde omdat het donker was. Ook binnen zocht ze steeds rustige plekjes op om te gaan liggen, een teken dat ze zich ging afzonderen. Gelukkig was dat na een dag of 3 over en ligt ze weer lekker bij ons. Ze ligt af en toe wel eventjes buiten maar dat deed ze normaal ook altijd. Ze is heel vrolijk en heeft de afgelopen dagen al heel wat gezwommen, haar passie voor ballen halen is er niet minder om geworden. Keer op keer springt ze in het kanaal om 1 (liefst 2) ballen te halen. Ze speelt 's-morgens nog steeds met Florés en als we gaan wandelen staat zij voorop. De middag wandeling neem ik haar niet meer mee, ze blijft dan samen met Lana thuis. Ik vind een uur wandelen voor haar gewoon te lang, ze loopt toch mank wat, ondanks de zware pijnstillers, echt een teken van pijn is. Het idee van afscheid nemen is een beetje verdwenen bij mij, ik weet dat ze heel ziek is maar dat laat ze op dit moment gewoon niet zien. Ik geniet zoveel mogelijk van haar en begin stilletjes aan te hopen dat ze de 10 jaar gaat halen, over 2 weken zou dat zijn. Dat zou een prachtig feestje zijn....

De certificaatdag in Almere, een leuke dag. Helaas werd het eind van de ochtend behoorlijk warm maar meer dan 1 flinke bui was er niet gevallen. Santa haalde met 79 punten een B diploma, daar ben ik echt super trots op. Helaas ging het met het dirigeren mis, mochten de deelnemers voor mij (stuk of 6) behoorlijk veel, wij mochten dat niet. Toen ze een meter of 5 voor het zitpunt zat moest ik haar terug halen want ze ging niet zitten op de fluit. Ik moest inderdaad steeds 2 keer fluiten en dat doe ik in trainingen nooit. Nou heb ik blijkbaar gemist dat de deelnemers voor mij slechts 1 keer hoefde te fluiten, dat ze allen flitsend gingen, er niet naar ze geschreeuwd werd als ze niet gingen zitten of niet het bos uit wilde komen, ze zeker niet uit zichzelf stopte op de 1e lijn en in 1 keer de zijwaartse lijn aannamen... Er ontgaat mij blijkbaar veel op zo'n dag! Santa heeft vandaag wel 35 keer geplast dus ik denk dat ze binnen nu en een paar dagen loops wordt, het KNJV seizoen zit er op voor ons vrees ik.

Langzaam begin ik mijn draai te vinden met de middag wandelingen, nu alleen nog maar met Santa en Florés. Ik wilde vanmiddag met Santa wat dirigeerwerk doen en besloot naar Drunen te rijden en de meiden samen mee te nemen. We zijn eerst heerlijk de plas rond gewandeld waarna ik ze allebei in de auto gedaan heb. Met 10 dummy's ging ik op pad, voor beiden een over water (breeeeeeeeeeeeeed) een zoeken in het bos en 4 "blinden" op het grote veld waarvan er 2 ook voor Florés waren. Zij liep deze lijnen afgelopen maandag en ik wilde ze nu blind doen. Ik begon met Santa die er de afgelopen weken een potje van maakte tijdens het dirigeren. Van uit de hand gaan tot vastzitten, ik heb het allemaal al gezien.... Maar ze ging, net als gisteren, super lekker. Goed luisteren, ze neemt heel mooi mijn hand aan en al hoewel ze het vreselijk spannend vind zo in een veld kon ik haar toch redelijk in de hand houden. Ik doe dus vooral opdrachten op een behoorlijke afstand omdat ze dan denkt het zelf wel te weten. Bij de 1e lijn vloog ze het bos (weer) in maar kon ik haar terugfluiten, ze vond daarna vrij snel haar dummy. De andere 3 waren zo binnen, genieten is dat. Toen als afkoeling een over water en daarna nog een dummy zoeken in het bos. De dummy lag achter een houtwal en zij kreeg verwaaiing, ze vloog om de houtwal heen, pakte de dummy en kwam via dezelfde route terug.

Daarna mocht zij in de auto en nam ik Florés mee die "blind" werken zoooo spannend vind. Al stuiterend kwam ze uit de auto waarna ik minuten nodig heb om haar rustig te krijgen en onder appél te zetten. Ik vond het bij haar beter haar eerst eens te laten zoeken, ik stuurde haar het bos in en zij kreeg, net als Santa door de houtwal heen verwaaiing. Zij stormt als een idioot door de houtwal heen, ik zie haar niet maar zie van alles op een neer gaan en enorm kraken. Dan zie ik haar achter de houtwal rennen, grist de dummy van de grond en neemt op topsnelheid een aanloop richting houtwal. Dan hou ik mijn hart vast, ik zie haar letterlijk over de houtwal heen vliegen. Ze is wel slim want ze sprong veel en veel te hoog maar daardoor nam ze deze sprong ook heel breed. Als ik er gestaan had dan was ze over mijn schouders heen gesprongen, wauwwww riep ik uit! Het blijft geweldig om te zien hoe behendig zij is in springen en hoeveel "lef" zij hierin heeft.

Daarna mocht ze de 2 "blinden" lijnen lopen op een behoorlijke afstand, op slechts 1 commando liep ze zo op de dummy. Maar goed, voor andere honden zou het een "blinde" zijn, voor haar is het na 3 dagen gewoon nog een "memorie". Wij moeten nu toch van "memories" naar blinden toe gaan werken dus dit vind ik dan een mooie tussenstap, het vertrouwen is er bij haar om te gaan. Daarna mocht ze over water om (letterlijk) af te koelen. Sinds kort stuur ik haar nu ook over brede waters dus qua waterwerk kan ze nu gewoon met Santa mee doen. Heerlijk werken is dat, 1 keer lopen en dan met 2 honden aan het werk.

Omdat het trainen voor de KNJV B veel vlotter verliep dan ik gedacht had train ik haar nu op de T, wat we bij Rauk veel gedaan hebben. Zij vindt dat zo leuk om te doen en maakt zelden een fout bij het "links" of "rechts" naar achteren draaien. Het doorsturen of het "over de kop" sturen zoals wij dat noemen. Het voordeel van een jong hondje is dat ze het gewoon veel sneller leren. Als dit er over een paar weken perfect inzit ga ik met haar ook het 3-lijnen patroon trainen. Zondag de certificaatdag met Santa en maandag de KNJV met Florés, het wordt warm, heel warm...

Met Grace gaat het nog redelijk goed, wel houdt ze nu regelmatig haar achterpoot omhoog in plaats van hem op de grond te laten rusten. Ze gaat nog steeds graag mee wandelen en eten, daar doet ze nog steeds alles voor. Wel gaat ze vaak en lang buiten liggen slapen, iets waar ik erg onrustig van word omdat ze dat normaal nooit doet. Ik haal haar op een gegeven moment gewoon naar binnen en doe de achterdeur dicht, vaak gaat ze dan bij de voordeur liggen. Ze heeft nog steeds heel veel plezier in het apporteren van wild, zo pikte zij vanavond weer wild uit de berging wat ligt te ontdooien voor de training van morgen. Zo trots als ze dan is, ik heb haar er lekker mee laten rondlopen in de achtertuin.

Vandaag een klein beetje feest, Lana viert vandaag haar 13,5e verjaardag. Het gaat ontzettend goed met haar, ook al is ze grotendeels doof en wat stram. Ze loopt nog volop te genieten van de ochtend en avond wandeling. In huis slaapt ze veel maar eten doet ze nog prima, we hopen haar nog een hele tijd in ons midden te hebben....

De KNJV proef in Biddinghuizen, we gingen best lekker tot we moesten markeren, daar was het een waar slagveld. In totaal zijn Santa en ik 13 keer opgegaan voor een B of A diploma en dit was de 1e keer dat we een 0 hadden voor markeren.... Zelfs toen velen een 0 haalden zat ik er nog niet over in maar helaas, een dikke 0 dus geen dirigeren en dus geen A diploma!

Moeilijk voor mij om te zeggen of Grace de afgelopen 2 dagen achteruit is gegaan, ik zit er met mijn neus zo bovenop.... Haar lopen is wel aan het veranderen en ik heb het idee dat ze wat sneller hijgt als we aan het wandelen zijn. Buiten dat is ze nog vrolijk, staat heel blij bij de deur te kwispelen als ik thuis kom en blaft nog steeds een paar keer als ze vindt dat het te lang duurt voordat ik mijn schoenen of laarzen aanheb. Haar obsessie voor eten lijkt over te zijn nu ze meer eten krijgt, gelukkig, want een hond die buiten van alles naar binnen werkt vind ik vreselijk.

Inmiddels kan ik er nu zelf wat beter mee omgaan, het heeft blijkbaar een aantal dagen nodig gehad om door te dringen en te beseffen wat er staat te gebeuren. Ik kan me weer wat beter op dingen concentreren dus de training van Santa, dinsdag bij Rauk en woensdag met Florés samen met Anita en Hilly ging lekker. Blijkbaar zijn de meiden toch gevoelig voor mijn verdriet. Gisteren avond zijn Karin en Edwin langs geweest, zij hadden er moeite mee Grace nooit meer te zullen zien dus vroeg ik ze op de koffie. Grace is altijd erg gek geweest op vooral Edwin, terwijl zij nooit zo gek is op andere mensen maar dat heeft volgens mij een reden.... Edwin gaat na binnenkomst altijd op de grond zitten en laat alle meiden op zich af komen, knuffelen tot en met. Grace week niet van hun zijde en heeft de hele avond bij ons gelegen. (of kwam het door de pensstaafjes?????) Verder vind ik het super tof dat er zoveel mensen met ons meeleven! Bedankt.

Vanmorgen wilde ik met Grace even naar de dierenkliniek hier in Waalwijk om haar te wegen. In Utrecht gaf de weegschaal aan dat ze nog maar 27,7 kilo woog en dat is erg weinig, daar schrok ik dus van. Sinds een aantal dagen is ze helemaal gericht op eten, buiten werkt ze van alles naar binnen, het viel Guus ook al op. Toen ik vanmorgen de brief pakte van de heer Rutteman die voor mijn eigen dierenarts is schrok in nog een keer. De bult op haar bil is ook een histiocytair sarcoom, dat is me ontgaan tijdens de afspraak in Utrecht. Deze bult groeit enorm hard dus nu voor mij wel verklaarbaar, ook waarom ze zo'n behoefte heeft aan eten. Kanker schijnt een enorme energie vreter te zijn, Grace krijgt nu dus veel meer eten en als we wat lekkere dingen over hebben gaat dat naar haar. Volledige tegen mijn principes want hier krijgen ze nooit wat "van tafel"! Kan mij het schelen, zij schrokt alles lekker naar binnen, geniet er maar van vinden wij.

Vanmorgen dus naar de kliniek, Grace gewogen maar ze weegt nog gewoon 28,5 kilo, dat willen wij graag zo houden. Mijn eigen dierenarts is terug van vakantie maar zat in vergadering, even later belde hij me en schrok zich kapot, hij wist niet wat hij hoorde. Met hem even alles doorgesproken en afgesproken dat als er iets is ik hem gelijk mag bellen. We kunnen eventueel nog wat aan de pijnstillers veranderen maar we zullen haar niet langer bij ons houden dan dat ze zelf aankan. Het lopen van Grace is niet achteruit gegaan maar de 2 bulten groeien erg hard, wij zijn dus voorbereid op het idee dat het een kwestie is van dagen, geen weken. Ongelooflijk hoeveel wilskracht een flatcoat heeft en nog gewoon geniet van een kleine wandeling, lekker knuffelen en een grote bak met eten. Ze is veel stoerder dan dat ik altijd gedacht had. Je 1e zelfgefokte meisje is toch heel bijzonder......

Grace mag dan wel ziek zijn, ze blijft een echte jachthond. Zo lang Grace het aankan probeer in iedere avond een boswandeling met alle 4 de meiden te maken, zo ook vanavond. Ik was klaar met wandelen en liet de honden in de auto stappen, Grace was er nog niet. Ik floot en ze kwam heel trots aanhollen, met een vers konijntje in haar bek. Het beestje was al overleden maar nog niet zo lang geleden. Ik heb haar uitbundig beloont, wat kan je dan trots zijn op je meisje. Mijn honden jagen niet zelf maar als ze wat vinden komen ze het me brengen, geweldig vind ik dat.

Vanmorgen dan eindelijk een foto gemaakt van Lana die volledig geschoren is. Ze is er zelf erg gelukkig mee, wij vinden haar prachtig!

Uiteindelijk toch besloten met Santa naar Vriezenveen te gaan. In de auto er naar toe werd het me even teveel, in het jaar dat ik met Grace voor de A ging was Vriezenveen haar 1e proef, toen ik inschreef met Santa wist ik nog helemaal niet dat Grace zo ziek was. Grace heeft 1 keer in haar carrière geen KNJV B gehaald en dat was in Vriezenveen, een 0 voor het zoeken. Toen Santa en ik moesten zoeken bleek de proef exact hetzelfde te zijn uitgezet als 4 jaar geleden, maar Santa haalde de eend gewoon binnen. Er kwamen vele herinneringen bij me boven over hoe Grace die dag de proeven deed en hoe ik dat nu, 4 jaar later, met haar dochter aan het doen was. Ondanks dat Grace er toen geen A haalde had ik leuke herinneringen aan Vriezenveen en ook vandaag was, naar omstandigheden, een leuke dag. Santa haal de met 75 punten een mooi B diploma maar helaas, het dirigeren ging niet.

Helaas geen goed nieuws..... Mijn gevoel kreeg weer gelijk! Ze hebben 3 bulten gevonden en alle 3 geprikt om te kijken of het 3 dezelfde tumoren waren. Gelukkig waren de 2 "nieuwe" vetbulten dus gingen we door voor een echo om te kunnen beslissen of een scan noodzakelijk was. Op de echo was te zien dat ze uitzaaiingen heeft in de buikholte en lymfeklieren, een poot amputeren is dan sowieso geen optie meer. Maar wat nog veel erger is, de tumor zit verstrengeld in een zenuw en hele belangrijke bloedvaten. Opereren is dus ook geen optie en bestralen ook niet. Door bestralen vernietig je ook een hoop en de plek waar het zit is heel erg belangrijk dus geen optie. Het verklaarde wel waarom ze zo'n pijn heeft, haar zenuw zit klem of is bekneld, daar is geen pijnstiller tegen opgewassen.

Ik was blij dat Rutteman er zelf aan de pas kwam, de andere arts vond ik echt niks. Geen oog voor de hond laat staan voor de eigenaar, ik werd gewoon niet voor vol aangezien en hij praatte zo snel dat het voor een "leek" niet te volgen was waar hij naar toe wilde. Gelukkig heeft Rutteman tijd vrij gemaakt om even een gesprek te hebben, in de buitentuin zodat ik een sigaretje kon roken. Volgens Rutteman zit ze op 99% en zal ik van het weekend een beslissing moeten nemen, ik denk dat zelf niet. Lang zal ze niet meer hebben, op 9 september wordt ze 10 en ik ben er van overtuigd dat ze dat niet meer gaat halen, daar moet je realistisch in zijn. We gaan het per dag bekijken en ik zal de beslissing niet langer uitstellen als blijkt dat ze niet meer kan. Ze is nog vrolijk en eet graag, loopt nog graag een wandeling mee en ik weet dat ze het me zal aangeven als het zover is.

Omdat ik wil bijdragen in het kankeronderzoek bij flatcoats heb ik dat vast doorgesproken met Rutteman. Haar naar Utrecht brengen als ze overleden is wil en kan ik niet. Ik heb nu papieren en spullen meegekregen die ik bij mijn dierenarts kan afgeven. Zodra ze niet meer kan zullen zij bloed en weefsel van Grace afnemen en opsturen. Ik wil haar dan gelijk graag zelf begraven en daar niet op moeten wachten, Rutteman begreep dat. Overigens denk hij dat het histiocytair sarcoom is, wat we pas met zekerheid kunnen zeggen nadat ze de tumor gedeeltelijk kunnen weghalen. Dat nu weten voegt in mijn ogen niets toe. We proberen nog lekker van haar te genieten en haar nog een aantal dagen (misschien weken...) een mooi en ontspannen leven te geven. Ik lijk nu heel rustig maar heb onderweg naar huis afgesproken met mezelf dat ik niet meer mag janken zo lang ze er nog is, de andere honden voelen dat ook. Ze is nu helemaal uitgeput en ligt onder de tafel bij mij lekker te slapen nadat ze pijnstillers en eten heeft gehad. Ik ben gebroken......

Vanmiddag kwam de uitslag, zag dat het een onbekend nummer was en wist al wie me belde. Ook al wist ik wat de uitslag zou zijn, het voelde als een klap in mijn gezicht. Grace heeft een kwaadaardige tumor die volgens mij ook groeit. Een sarcoom, welke vorm weten we nog niet omdat je dan weefsel moet onderzoeken. Ik heb heel lang met de dierenarts overleg gehad en ben ook nog langs geweest voor wat vragen. Heb een verwijsbrief gehad en wat foto's op cd en ben aan het bellen geslagen want ik wilde toch graag naar Rutteman met haar.

Uiteraard zit Utrecht bomvol met afspraken maar ik had een aardige telefoniste aan de lijn die me de tijd gaf het een en ander uit te leggen. Ze is gaan overleggen met Rutteman en die zei gelijk, die moet vrijdag met Grace langskomen, ben dus tussen de afspraken door gepropt. Ik hoef niet te weten hoe lang ze nog heeft, dat kunnen ze toch niet voorspellen maar ik wil weten hoe wij haar van de pijn af kunnen helpen of in ieder geval kunnen verlichten. Daarom zal er een scan gemaakt worden omdat wij denken dat die pijn niet vanaf de bult komt. (overigens zit er inmiddels een 2e bult, stuk kleiner) Indien mogelijk zullen we daarna de bult verwijderen en zekerheid krijgen welke vorm van kanker ze precies heeft. Wat een service, was er even van onder de indruk. Vrijdag neem ik vrij, Guus laat de meiden uit dus ik heb alle tijd om met haar het een en ander uit te zoeken. Ben zo van slag en weet van gekkigheid niet waar ik het zoeken moet. Ben met alle meiden een dik uur (voor Lana en Grace te lang dus in slakkegang) in het bos gaan wandelen. Even mijn gedachten op een rijtje. De vakantie in Tjechië die we met de honden wilden doen is van de baan, ik wil haar niet aan iemand anders overlaten. Een A halen heeft niet meer mijn prioriteit....

Lana, bijna 13,5 jaar en de afgelopen tijd hebben we best wat zorgen om haar gehad. Ze wilde praktisch niets eten tot we er achter kwamen dat ze een hele erge blaasontsteking had. Na 3 dagen antibiotica begon ze weer te eten en inmiddels eet ze gewoon weer met de andere meiden mee. Ze lust ook gewoon weer alles. Een paar weken geleden zakte ze door haar achterpoten toen Guus haar aan het uitlaten was, hij schrok zich te pletter. Ze kon een paar dagen niet mee wandelen en liep maar moeizaam. Na enkele dagen ging het wat beter en nam ik haar weer mee op de ochtend en avond wandeling. Inmiddels loopt ze weer prima en is ze lekker vrolijk. Haar vacht baarde me wel zorgen, enorm dik en haar ondervacht leek wel wol. Als ik haar een aantal dagen achter elkaar afdroogde na het zwemmen ging haar ondervacht helemaal vervilten. Omdat de vacht zo dik geworden was kwam ik er met een borstel niet meer doorheen waardoor haar vacht echt begon te "ruiken". Na lang nadenken besloot ik haar te scheren, het heeft me 3 dagen gekost want ze kan niet zo lang op tafel staan. Inmiddels is ze "kaal" en lekker in bad geweest, ze ziet er prachtig uit al zeg ik het zelf. Ik zal binnenkort hier een foto van haar plaatsen.

Dan Grace, het lopen gaat erg slecht en ik maak me echt zorgen om haar. Ik heb vanmorgen de dierenarts weer gebeld en ze heeft nu een hele sterke pijnstiller gekregen aangezien de Rymadil niets voor haar doet. We wachten deze week de uitslag van het biopt af en hebben maandag morgen een afspraak staan bij de de specialist die haar zelf graag wil onderzoeken. Hij denkt wel iets gezien te hebben op de heupfoto maar is er niet zeker van. Dan zullen we bekijken hoe we verder gaan, het zal wel een scan worden ben ik bang. Maar ik wil zo snel mogelijk weten wat er met haar aan de hand is. Op de middag wandeling kan ze niet meer mee dus dan laat ik Lana en Grace samen even uit hier in de straat. Ik blijf het heel vervelend en raar vinden om met 2 honden naar het bos te gaan.

Vanmiddag ben ik met Florés en Santa naar het water geweest en na het zwemmen bleef Santa maar achterom kijken, dan herken ik nog wel van toen Demi niet meer mee kon met de wandelingen. Ze miste ineens Grace, ik heb haar kunnen overtuigen maar dat duurde even. Ze wilde niet verder zonder Grace maar ja, die was thuis. Kijk, dan voel ik me zo rot, ik kan nu even niets voor Grace doen maar haar zo door het huis zien strompelen doet me zo'n pijn. Ze moet nog 10 jaar worden en oud is ze nog zeker niet.....

KNJV proef Valkenswaard: KNJV B 72. Een dikke 0 voor dirigeren, Santa liep door de zitfluit heen, ging jagen, kwam wel weer terg, ik moest 2 keer fluiten voor ze een keer ging zitten. Toen ik haar iets dieper moest sturen zodat ze op het zitpunt zat vloog ze naar links nog voor ik haar een commando had gegeven. Ja, het ging echt lekker mag ik wel zeggen!

Al een tijdje loopt Grace niet zo lekker, nu ik achteraf goed nadenk was dat al zo tijdens onze vakantie in Engeland, midden april. Vorige week liep ze heel houterig maar ik kon maar niet achterhalen waar ze nu precies last van had. Voorpoot, achterpoot of misschien haar rug? Sinds maandag weet ik het, ze mankt met haar linker achterpoot. Toen ik die goed ging inspecteren ontdekte ik een bult, aan de binnenkant van deze poot, helemaal bovenaan. Dinsdag de dierenarts gebeld en een afspraak gemaakt, vanmiddag konden we komen. De dierenarts schrok toen ze Grace zag lopen, die heeft veel pijn. Ja zei ik, het gaat elke dag slechter met het lopen. De dierenarts heeft de bult gevoeld en beiden dachten we aan botkanker dus daarna besloten foto's te maken. Op de foto's was niet te zien dat de bult vast zat aan het bot dus dat was een opluchting maar dat haar achterpoot, dan vooral haar heup erg pijnlijk is was wel duidelijk. Er is een punctie genomen van de bult en dat wordt opgestuurd naar Utrecht, wachten op de uitslag duurt meestal een week maar in verband met de vakanties kan het wel wat langer duren. Voorlopig kunnen we niets doen, ze krijgt nu iedere dag een Rimadyl en verder is het gewoon even afwachten. De middag wandeling zal voor haar ook even over zijn vrees ik....

Op dinsdag train ik bij Rauk met Santa, als het weer het toelaat gaan alle honden met me mee. Na de training wandelen Maaike, Marijke en ik dan vaak met alle honden. Vandaag hadden we 11 flatcoats om uit te laten. Maaike heeft er een mooie foto van gemaakt en gelijk wat foto's van Florés en Lana gemaakt. Maaike: bedankt voor de prachtige foto's!

Vanmorgen had ik met Silvia afgesproken om in Beerse te gaan trainen, het komt er zelden van om te trainen in Beerse maar vandaag was het dan zover. Florés heeft heel veel waterwerk gedaan en ik moet zeggen, tis een echt waterhondje. Zo makkelijk als zij dat allemaal doet, geweldig. Verder heb ik voor het eerst in lange tijd weer dubbele apporten gedaan maar of dat verstandig was..... Ze gaf gelijk alle apporten weer aan de voet af, in plaat van modél zoals ze dat de laatste tijd zo mooi doet. Flortje houdt van snel werken dus die gaat gelijk weer in de startblokken voor het volgende apport. Ach, dat trainen we van de week wel weer even. Verder had Silvia een apport voor haar weggelegd en gegooid toen ik uit zicht was maar ze bleek er maar 1 gezien te hebben, daarna bleef ze kijken waar ik bleef. Ik probeerde er haar blind naar toe te dirigeren maar helaas. Ze bleef keer op keer perfect luisteren naar de zitfluit maar nam steeds niet mijn richting aan. De afleiding van het apport wat ze al gehaald had bleef te groot, ik was toch heel trots op haar, zitfluit is erg belangrijk en de rest komt allemaal wel.

Silvia heeft prachtige foto's van ons gemaakt, Silvia: bedankt weer en de volgende keer gaan we lekker in Waalwijk trainen, deal!

Florés is een geweldig hondje, ik heb vast nog nooit verteld hoe blij ik met haar ben. Hoe vreselijk braaf ze is, hoe ze vanaf 5 maanden al niet meer in haar bench hoefde omdat ze niets sloopt en alleen thuis zijn, met de andere meiden, geen enkel probleem vond. Hoe lief ze is in de auto, de enige hond die in de auto nooit blaft of piept. Ze blaft eigenlijk sowieso zelden tot nooit. Ze is ontzettend gek op Guus en zelfs heel gek op onze Lana. Ja, ik denk dat ik de enige ben die zo'n geweldig hondje heeft! Maar......... laat haar niet in de auto achter als je met haar moeder gaat trainen en zij dat kan horen want dan..... SLOOPT ZE ALLE RUBBERS VAN DE ACHTERDEUREN VAN JE SPIK SPLINTER NIEUWE BERLINGO!!!!!! Ja, toen was ik even niet zo blij met haar. Vorig jaar sloopte ze om dezelfde reden de achterruitverwarming van Guus zijn auto (van de zaak, oeps) en dan nog wel allebei de ramen. Morgen eerst maar even de garage bellen.

Vandaag hadden Santa en ik de KNJV proef in Lunteren. Ik was vanaf Raamsdonksveer samen met Anita en haar Silke en Sasha samen gereden, wel zo gezellig. Lunteren, een prachtige locatie en een prima organisatie. Maaike en haar moeder, die mee was gekomen, zaten bij ons in de groep dus we hebben een gezellige dag gehad. Alleen gingen er onwijs veel mensen op voor de A, uiteindelijk bleven er 44(!) combinaties over die voor de dirigeerproef op mochten. Santa en ik zaten ergens in het midden dus hadden "maar" 20 voorjagers voor ons......

Santa had een B gehaald met 75 punten, daar was ik al heel trots op. Eindelijk waren wij dan aan de beurt, niet echt nerveus want ik weet dat ze het kan, in de trainingen gaat het al weken echt heel lekker. Ik stuurde haar weg en ze nam vol vertrouwen de lijn aan, liet zich behoorlijk afzakken door de wind maar ik besloot haar wat diepte te laten nemen. Toen afstoppen en naar rechts (recht tegen de wind in) wat ze zo geweldig mooi deed. Daarna afstoppen en door gestuurd, deed ze ook prima maar liet zich na enige tijd weer afzakken door de wind. Ik gaf haar de zitfluit en vroeg de keurmeesters of ze goed zat. Nee, ze moest nog een aantal meters dieper maar dan was het ook goed en mocht ze naar de duif. Wat er toen gebeurde snap ik nog steeds niet, Santa zat vast, echt vast. Wat ik ook probeerde ze wilde niet naar achteren en ook niet naar rechts. Heb haar recht gefloten en toen nogmaals een poging gedaan haar door te sturen maar nee, ze bleef wat in elkaar gezakt zitten. Dan maar in gefloten, zitfluit en dan naar rechts, ook niet. Heb haar tussendoor beloont en zelfs op: "Let op" reageerde ze niet. Ik voelde het al, ik moest haar terug halen. Vol enthousiasme en snelheid kwam ze bij me terug. Ik was echt heel verdrietig, wat ging er in haar koppie om? Ik had met haar te doen, ze laat zich altijd zo makkelijk sturen en vastzitten, dit ken ik helemaal niet van haar.

Helaas gaat dit zo, een A krijg je niet voor niets, daar moet je gewoon hard voor werken, alles moet op 1 dag in elkaar vallen en soms moet je ook een beetje geluk hebben. Tot nu toe zit het ons niet mee en de moed zakt me nu even in de schoenen. Gelukkig even een paar weken geen proeven....

Sasha, Silke en Holly hebben het helaas ook niet gehaald maar ook goed nieuws. Ingrid en Bubbles hebben tijdens hun 1e poging een mooie A gehaald en zijn met 93 punten 1e geworden bij de Labrador Kring. Ingrid: van harte gefeliciteerd. (ook al was je een beetje verdrietig voor ons.....)

Gisteren hadden Florés en ik een clubdiplomadag van de NLV in Borculo. Een schitterende locatie, ik kom daar altijd graag. Florés heeft super gewerkt en 4 van de 5 keer de dummy modél afgeven, ja ik was trots. Ze had een dikke 10 voor zoeken, een 9 voor markeren en helaas een 7 voor over water. Dat wilde niet zo lukken, Flor wilde zich niet focussen op de overkant, normaal doet ze dat zodat je exact weet wat ze gaat doen. Ik had het lijntje er niet af moeten halen maar haar nogmaals goed moeten inzetten. Ik had teveel vertrouwen in haar. Ik stuurde haar maar ze bleef aan de waterkant staan, opnieuw ingezet en toen liet ze zich in het water zakken en bleef op een soort van bed van waterplanten drijven, zag er komisch uit maar niet helemaal de bedoeling. Van de keurmeester kreeg ik te horen dat ik haar nog 1 keer mocht inzetten en ja hoor, ze ging half liggen waarop ik haar stuurde, ze vol snelheid naar de overkant zwom, dijkje over en dijkje terug met de dummy. Ook die gaf ze keurig af, ik kreeg een 7, jammer want dat had ze voor een 10 kunnen doen.

Daarna de C onderdelen, een 10 voor kort apport en apport uit water. Een 9 voor (hinderlijk) volgen en dat klopt ook wel. Het is raar maar waar, Florés volgt te perfect waardoor ik eigenlijk bijna mijn nek over haar breek. Het ziet er heel mooi uit maar als ik eerlijk ben krijg je er als voorjager wel een heel raar loopje van. Ik verdenk haar ervan dat ze denkt: "als ik heel netjes volg mag ik die dummy halen". Ik train het volgen en uitsturen namelijk altijd achter elkaar en altijd met een dummy. Nadat ik bij het los volgen terug was bij het paaltje ging ze namelijk half liggen en verwachtte gestuurd te worden. Ik moet altijd uitkijken dat ik niet in de lach schiet bij die kleine Turbo Teef. Helaas was het uitsturen bij een andere keurmeester.

Bij het "2 minuten uit zicht" was ik een beetje teleurgesteld, in de keurmeester wel te verstaan. Hard geoefend met Flortje want die is niet zo goed in op haar poep blijven zitten als ik weg ben. Ze blijft wel keurig maar schuift standaard een centimeter of 20 naar voren en dat wil ik niet. Nou, ze deed het keurig (heb inmiddels geleerd te kijken hoe ze zit zodat ik weet of ze verschoven is) en zat heel ontspannen op dezelfde plek toen ik terug kwam. Ik loop naar de keurmeester die me verteld dat we een 9 hebben. Een 9 zeg ik, vertel? We hadden ons niet netjes volgend naar de aflegplek begeven, moet niet gekker worden zeg ik. Dat hoort toch helemaal niet bij deze proef? Volgens hem wel, ik zei tegen hem: "NOU, ZE KRIJGT VAN MIJ EEN DIKKE 10".

Vervolgens nog het "uitsturen en komen op bevel" en dat is ook best moeilijk. Kijk, vrij 30 meter bij me vandaan doet ze niet, een blinde lijn lopen van.... zeg maar hoe lang, is geen probleem. Ze ging weer half liggen en ik stuurde haar uit. Ze vertrok zo knetterend hard dat de keurmeester na 20 meter al zei: "ik heb het al gezien, haal haar maar terug". Ik moest 2 keer extra fluiten om haar niet alleen te laten stoppen maar haar ook te laten terug komen. Weer geen dummy moet ze gedacht hebben? We kregen een 8, heel netjes.

Aan het einde van de dag hoorde ik dat er maar 4 combinaties waren die hun B gehaald hadden, Florés is met 72 punten 2e geworden! Ik was echt heel trots op haar. In het najaar mag ze nu starten in de B1 bij de workingtesten, zal eens gaan kijken welke ze mag doen.

Vandaag een clubdiplomadag met Santa in Heerle van de goldens, altijd gezellig bij de goldens. Santa heeft niet slecht gewerkt alleen baal ik dan van die 8 voor "down uit zicht" waar we zo op getraind hebben. Ging ze eerst steeds zitten als ik haar aflegde (en weer liggen als ik in zicht kwam) nu laat ik haar zittend achter en gaat ze liggen en weer zitten. Kijk, daar ben ik dan niet zo trots op, dat moet gewoon een 10 zijn. Bij over water moest ik haar 2 keer inzetten dus ook een 8, niet nodig maar goed met 74 punten niet geheel ontevreden, we mochten op voor de dirigeerproef.

De proef zag er goed uit en was te doen, dit gaat hem worden dacht ik nog. Helaas, Santa luisterde best goed, nam de juiste draai naar achteren aan en liep een schitterende lijn naar het zitpunt. Alleen nog zitfluitje dacht ik en dan zit ze goed. Helaas, zoals ik al vertelde, krijgt Santa steeds meer "ballen" en vloog ze gewoon de bossage in. Moest haar al zeker 2 keer fluiten om haar weer in zicht te hebben, floot haar nog een stukje in, zitfluit en naar links. Wederom de bossage in en dit keer kwam ze niet terug. Voor wie denkt dat ik alleen maar trots ben op mijn meiden, niet dus. Daarna wilde ze ook niet terug komen. Ik hoorde later dat ze het veld afvloog, de bossage door, zandpad over en zo het volgende bos in ingevlogen. Ik zei nog, als het het MAP proef was geweest zou je het niet voor elkaar gekregen hebben. Maar goed, geen tijd om daar lang bij stil te staan, zaterdag onze 1e KNJV proef, we zullen er van de week eens stevig tegenaan gaan!

Ik dacht dat als mijn werkzaamheden binnen de FRC klaar waren ik veel tijd zou over houden, ik lijk het haast nog wel drukker te hebben. De Groen & Grijs Wedstrijd is achter de rug en na nog wat kleine dingetjes afgehandeld te hebben staan de eerstvolgende wedstrijden al weer voor de deur. Zaterdag een clubdiplomadag voor Florés en zondag eentje voor Santa. Ik heb uit voorzorg maandag maar vrij genomen op mijn werk....

Dinsdag ging de training bij Rauk gewoon door, ondanks dat het zo ontzettend warm was. We hebben de wekelijkse oefeningen wat ingekort en zijn daarna na een ander terrein gereden waar Rauk een dirigeerproef voor ons had uitgezet. Ik werd er gewoon nerveus van, zo ook de anderen. Santa en ik mochten beginnen en ik moet zeggen, dat deed ze niet slecht. Ik moest haar wel wat bijsturen maar ze bleef keurig luisteren, al was het met haar kont net boven de grond (van mij moet ze gaan zitten op de fluit...) en een hevig kwispelende staart. Santa begint steeds meer "ballen" te krijgen en dat vind ik alleen maar leuk maar dat houdt wel in dat ze met dirigeren soms wat moeilijk in de hand te houden is. Morgen train ik weer met Ingrid die na 2 maanden weer terug is uit Engeland. Ik denk (vind) dat Santa er helemaal klaar voor is. Als het niet lukt, dan maar een volgende keer.

Omdat ik al 2 maanden met Anita train en ons dat goed bevalt hadden we besloten deze week samen met onze jonge honden in HIA te gaan trainen. Hilly, net een jaar oud, heeft nog niet heel erg veel training gehad en met Florés wilde ik graag de C en B onderdelen doornemen. Beiden dames hebben super gewerkt en vooral het over water ging lekker. Voor Hilly was nog niet alles blind, voor Florés juist wel. Ik was zo trots toen ze een best breed water overzwom (overlopen eigenlijk meer) een stuk gras van 40 meter over moest steken, een dijkje over en dan zoeken naar een eend. Omdat ik dacht dat het best heel pittig was zei ik nog, als ze deze oefening goed doet ga ik dit jaar nog een MAP met haar lopen. Ze had de eend zo gevonden en kwam netjes door het water bij me terug. Ook Florés is klaar om haar B diploma te halen, ze is soms wat "ondeugend" met het oppakken van dummy's (aan het touwtje of puntje) maar geeft hem wel modél af en laat hem niet vallen. Het is nu even niet anders. Bij het "2 minuten uit zicht" heb ik nu gekozen om haar zittend achter te laten aangezien ze toch altijd gaat zitten als ik haar af leg. Het standaard 20 centimeter naar voren schuiven als ik wegloop heb ik aangepakt maar weet niet of het voldoende zal zijn, dan maar geen 10.

De Groen & Grijs Wedstrijd was een groot succes! Maaike Kort en ik hebben een mooie wedstrijd neergezet. Ik wil er graag bij vermelden dat het gehele bestuur mee geholpen heeft, we hadden de taken mooi verdeeld. Ik mag best zeggen dat ik daar heel trots op ben, dit "team" heeft nog nooit een wedstrijd georganiseerd en had geen hulp van mensen met ervaring of een "draaiboek". We zijn er gewoon aan begonnen en rolden van het een in het ander. Op de dag zelf kon iedereen merken dat we goed voorbereid waren en eigenlijk niets over het hoofd hadden gezien. Ik was best nerveus want ik loop zelf veel wedstrijden en weet dus heel goed wat irritaties kan opleveren. Nou, de planning was strak maar zat goed in elkaar. Precies deze dag was mijn horloge in reparatie dus ik heb wel 15 keer gevraagd: "hoe laat is het?". Iets over half 10 vertrokken de deelnemers naar de proeven waar de keurmeesters en helpers al klaar stonden, toen kon ik eindelijk rustig adem halen en genieten van de dag.

Ik ben verschillende keren alle proeven afgelopen maar het liep gewoon, leuke keurmeesters en een enorm enthousiast team aan helpers! Op 1 van de 2 waterproeven bleek het behoorlijk pittig te zijn en Maaike en ik baalden daar een beetje van. Tijdens het intrainen was de proef te moeilijk en hadden we hem helemaal opgegooid, nu moest hij te doen zijn. Achteraf gezien bleek het best mee te vallen, veel combinaties hadden hier toch de dummy's binnen, ook de groene combinaties. Afgeizen van de motregen die de hele dag bleef vallen was het een geweldige dag en kregen we veel complimenten. Voor diegene die uitdrukkelijk kwam vertellen dat de proeven te moeilijk waren: als het een echte workingtest was geweest hadden, zowel bij de groene als bij de grijze klasse, slechts 3 deelnemers geen diploma gehaald. Dat vind ik geen slechte score. Om 16.00 uur zat iedereen gezellig binnen (er waren geen mensen voortijdig naar huis gegaan) en kon de prijsuitreiking beginnen. We hadden er bewust voor gekozen alle deelnemers naar voren te roepen en hun een bewijs van deelname uit te reiken. Na de prijsuitreiking hebben we de unaniem gekozen: "meest veelbelovende groene combinatie" na voren gehaald. Deze keus hebben we aan de keurmeesters overgelaten. Onderstaan de foto's van de prijswinnaars. 1e foto: Meest veelbelovende groene combinatie 2011, Midden: Prijswinnaars groen en rechts: prijswinnaars grijs Het was een geslaagde dag en zeker voor herhaling vatbaar.

Isis Be Quick with Passion	R.J.A. Feld	31-03-2010	Flatcoat (teef)	1e
Millers Square Eyes	Frank Zwegers	15-04-2010	Labrador (teef)	2e
Dutch D'Votion Absolute Angel	Hildegard Kemmerling	12-04-2010	Flatcoat (teef)	3e

Lowlands Black Energy Fin Faith-Lin	Wilma Firet-Dijkstra	27-08-2001	Flatcoat (teef)	1e
Millers Square Maggie	Thea Kolsteren	12-10-2001	Labrador (teef)	2e
Millers Square Nevis Son of Legends	M.J. Ripzaad	16-05-2000	Labrador (reu)	3e

De workshop, waar ik Florés voor had ingeschreven ging niet door, te weinig aanmeldingen! Onverwachts had ik dan eindelijk eens tijd om in Beerse te gaan trainen. Ben er dit jaar echt nog maar een paar keer geweest. Ik wilde met Florés nog wat waterwerk doen en zo vertrok ik om 10.00 uur naar Beerse. Hoewel ik trainen met mijn vaste trainingsmaatjes geweldig vind train ik ook altijd erg graag alleen met mijn meiden. Over het algemeen leren ze daar het snelst en het meeste van. Er was slecht 1 voorjager aan het trainen maar die vertrok na een half uurtje, wauw, we hadden (wederom) het terrein voor ons alleen. Florés heeft in een record tempo 5 waters overgezwommen, lekker gesprongen, wat lijnen gedaan en ik had wat verleidingen voor haar uitgezet. Na een uurtje waren alle dummy's binnen en vond ik het genoeg voor haar. Op dit moment is ze weer wat klierig met dummy's (zullen die periodes ooit geheel verdwijnen???) maar op zich vind ik dat ze klaar is om een B diploma te halen.

De training met Santa gaat lekker, we hebben het erg naar onze zin bij Rauk. Met haar train ik nu dagelijks, Pile Work, Base Ball en de T wissel ik af met lijnen lopen en uiteraard de verplichte C en B onderdelen. Wij zullen goed voorbereid aan de proeven beginnen! Het lijnen lopen gaat lekker, als ik op een nieuw veld begin zet ik, samen met Santa, memories uit, laat haar die halen en kom een aantal dagen later terug waarbij ze dezelfde lijnen blind moet lopen. Soms zit er wel een week tussen de memories en de blinden maar ze loopt ze allemaal. Met Santa heb ik lang gewerkt aan het strak lijnen lopen en dit op slechts 1 commando. We zijn nu zover dat ik haar niet meer terug haal bij het niet perfect aannemen van de door mij gegeven lijn. Rauk gaf aan dat we dit nu op afstand moeten gaan oplossen, iets wat Santa gewoon moet gaan leren en moet beheersen als we die A willen halen. Ook worden de lijnen steeds langer, we trainen niet op 100 meter (de afstand tot het zitpunt) maar zeker tot 150 meter. Het aannemen van een lijn tot 100 meter moet dan eigenlijk geen enkel probleem meer zijn. Of het allemaal lukt? Geen idee, maar we doen onze stinkende best....

Voordat we naar Engeland vertrokken kreeg ik van Silvia de Bont een e-mail vanuit Italië, op 12 april is La Demisa Jodie Foster (09-09-2001) ingeslapen aan de gevolgen van een tekenbeet. We wensen Silvia, Guus en de kinderen heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies. Inmiddels hebben ze een nieuwe pup, Diaz (Camerion Diaz) een bruintje, we hopen dat het plezier wat deze pup met zich mee brengt het verdriet een beetje zal verzachten. Jodie was een geweldig hondje en een zus van onze Grace.

Gisteren kregen we we van de familie Saasen een e-mail, La Demisa Lana Turner (09-09-2001) is op 11 juni 2011 ingeslapen. Het ging allemaal heel erg snel, Lana begon af te vallen en wilde nauwelijks eten. Na onderzoek bij de dierenarts bleek dat haar bloedwaardes heel slecht waren, waarschijnlijk een tumor in de lever maar ook de nieren functioneerden niet meer. Afscheid nemen in zo'n korte tijd is heel moeilijk en ook voor hun andere flatcoat, Norah zal het heel moeilijk zijn. Lana was ook een zusje van onze Grace en een geweldig hondje. Wij wensen de familie Saasen ook heel veel sterkte! Over 3 maanden zouden Jodie en Lana 10 jaar geworden zijn......

Zo, voorlopig ook voor Florés haar laatste workingtest vandaag. We waren in Borculo vandaag waar de NLV mooie proeven had uitgezet. Florés heeft op 2 proeven 19 punten gehaald, vooral de proef waar ze 2 keer een losse markeer moest halen ging echt geweldig. Het is een genot om te zien hoe goed zij markeert, de 2e viel in los zand en ze sprong en zo hard bovenop dat, toen ze voor me zat, het net leek op haar kop door de paneermeel gehaald was. Het zand zat zelfs in haar ogen en oren! De 2 proeven die niet zo goed gingen waar die waar ze in het bos moest zoeken, iets wat ze misschien met wat te veel drive doet. De 1e dummy lag namelijk op 5 meter in het bos maar Florés zat in een record tempo zo diep dat niemand haar meer hoorde of zag. De helper kwam speciaal het bos uit om me te vertellen dat ze haar naam, Fast and Furious (razendsnel), wel verdient. Ze heeft de volle 5 minuten nodig gehad om deze te vinden. Ik zeg tegen de keurmeester dat ik met haar gewoon in de B2 moet lopen waarop hij antwoordde dat hij voor de B2 op dezelfde plek lag!

De laatste proef ging helemaal mis, mijn schuld en ik vond de keurmeester ook niet zo handig bezig zijn. Florés ging gelijk weer heel diep zoeken en gaat daarbij erg snel, daarna kwam ze wat dichterbij zoeken en werd ze ook wat rustiger, redelijk vlot gevonden dus. Ik wilde de dummy aan de keurmeester geven, waarop hij zei: "gooi hem daar maar neer". Fout, fout, fout, Florés bleef zich maar richten op de neergegooide dummy, iets wat ik nooit maar dan ook nooit doe. Na 2 meter het bos in gegaan zijn stopte ze en draaide zich om en keek weer naar de dummy. Toen ze eenmaal het bos in ging liep de keumeester achter haar aan, hierbij werden behoorlijk wat takken gekraakt waardoor het er niet beter op werd. Ik besloot ermee te stoppen, ze had bij de vorige proef al zoveel energie gebruikt en dit ging hem niet meer worden. Uiteindelijk met 74 punten niet geheel ontevreden. De komende 2 maanden gaan we ons richten op een B en KNJV B diploma zodat we in het najaar in de B1 kunnen starten.

De workingtest van de FRC in Almkerk was een geslaagde dag. Het was erg warm maar dat merkte ik pas toen ik na afloop het terrein afliep naar mijn auto. Op het terrein zat je lekker in de schaduw en met de wind voelde het niet warm aan. We hadden een gezellige groep en zijn de hele dag samen opgelopen. De proeven waren pittig maar een leuke uitdaging, op de meeste proeven werd wild gebruikt en bij 4 van de 5 proeven zat er iets met water in, heerlijk voor de honden. We begonnen met een proef waar ik het nogal benauwd van kreeg. Je stond op een vlonder in het water en links van je viel een markeer, de afstand was enorm waarna er rechts van je vanuit een bootje een markeer werd gegooid. Deze lag zowat aan de overkant van de plas. De linkse moest eerst gehaald worden en het was de bedoeling dat je hond van de vlonder afsprong, iets wat Santa simpelweg niet durft. Ik heb haar aan de voorkant van de steiger af laten gaan wat ze direct deed en zwom zonder hier over na te hoeven denken na de 1e markeer. Geweldig mooi deed ze dat, in 1 streep en dezelfde weg door het water terug. Ze zwom naar de kant, liep de stijger op en kwam zo weer bij mij uit op de vlonder. Daarna liet ik haar aan de andere kant van de steiger af het water in gaan, ze zwom en keek me aan, met 1 gebaar zwom ze naar de 2e markeer, zo trots was ik op haar. Na heel lang zwemmen (voor deze proef stond 8 minuten maar dat redde geen 1 hond, zo lang was het zwemmen) was ze bij het bootje, ik floot haar in, stuurde haar naar links en toen zag ze de dummy die een beetje afgedreven was. Weer kwam ze in dezelfde lijn terug gezwommen. Mijn dag kon niet meer stuk....

Ook de 1 na laatste proef ging geweldig, hier haalde veel honden niets binnen, of maar 1 dummy, of buiten de tijd of wel alles binnen maar in de verkeerde volgorde. Je kreeg 2 enorm pittige markeren, die achter een heuvel vielen, 1 in het water en 1 op het land. Het gras stond daar zo hoog dat je na 30 meter je hond niet eens meer zag, ze moesten het zelf oplossen. De 1e had Santa zo binnen, bij de 2e duurde het enorm lang, ik zag Santa niet maar ze is aan het werk gebleven, dat vol in de zon met 30 graden..... Na minuten en minuten kwam ze in zicht, met een blik van: "er ligt niks hoor!". Ik gaf haar de zitfluit, stuurde haar door naar achteren en gaf haar de opdracht te gaan zoeken. Vol concentratie keek ik op die ene kleine open plek, ineens klonk er links van mij een schot en ik schrok er gewoon van. De verleiding op de terugweg, een echte eend. Nog steeds zag ik haar niet maar ik weet dat zij niet naar de verleiding gaat om te wisselen en daar kwam ze dan aan, met dummy. Daarna vanuit een hele andere hoek, in super hoog gras de eend halen, die was zo binnen. Kreeg een compliment van de keurmeester, Santa was de enige hond die het perfect gedaan had en ook nog eens binnen de tijd. We kregen als enige combinatie volle bak!

De laatste proef ging niet echt heel soepel maar we hadden wel alle 4 de markeren binnen, ik was super tevreden met mijn (hopelijk) laatste B2 met Santa. Vrij snel kwam de prijsuitreiking en bleek dat maar 6 honden van de 15 een B2 diploma gehaald hadden. Santa is met 80 punten 1e geworden, als dat geen leuke afsluiter in de B2 is.....

Sinds een maand ongeveer heb ik nu mijn nieuwe auto, een mooie, grijze, verlengde Citroën Berlingo. Mijn vorige auto had in 7 jaar tijd enorm veel kilometers gemaakt maar buiten dat vond ik hem eigenlijk net iets te klein. Met 4 honden, die er langere tijd in moeten zitten en dan nog al mijn spullen erbij was het gewoon krap. Vaak ben ik voor trainingen ver en lang weg en het leek me zo leuk om dan alle honden mee te nemen. Maaike, Willem en Marijke hebben vaak veel, of soms allen, honden bij zich en dat leek mij ook wel wat. In Engeland had ik al gemerkt dat de honden dat geen enkel probleem vinden en nu mijn auto dan eindelijk "af" is gingen we gisteren met zijn allen al vroeg weg. Om 9.00 uur vertrokken om de proeven van de Groen & Grijs wedstrijd in te trainen. Ik was wat eerder gegaan zodat ik Grace en Lana daar lekker kon uitlaten, heerlijk dat je honden dat ook eens op een andere locatie komen. Daarna waren Willem, Marijke en Maaike er (met 9 flatcoats) en zijn we gaan trainen. Ik had Florés en Santa meegenomen, Marijke haar Yonas, Willen zijn Hera, Maaike haar Holly en Freya en Phoebe mocht voor de gezelligheid mee. Het was meer werk dat we gedacht hadden maar zijn er grotendeels wel uitgekomen. Daarna lekker met alle honden gaan wandelen, door het bos, lekker zwemmen en toen moe en voldaan de auto weer in. Om 18.00 uur kwam ik thuis, ook Lana had het erg naar haar zin gehad. Met haar ruim 13 jaar loopt ze lekker tussen al die honden mee, ik heb genoten.

Vanmorgen stond de wekelijkse training met Anita op de planning en ik mailde haar dat alle honden mee gingen. We hadden afgesproken in Bergen op Zoom, ook een klein uur rijden. Ik was weer wat eerder gegaan en lekker met alle 4 wat gewandeld daar, weer eens wat anders dan het Lido Park of het kanaal hier in Waalwijk. Anita kwam aanrijden en had besloten ook alle 4 haar honden mee te nemen. Na de training zijn we met onze 8 meiden gaan wandelen, geweldig om te zien hoe goed ook deze groep het met elkaar kon vinden. Daarna konden we het niet laten (het is daar zo mooi) we hebben onze jongste hondjes nog even getraind. Om half 4 kwam ik thuis, de honden stuk maar ik ook. Ja, de meiden zullen nu veel mee gaan met mij, heerlijk!

De Clubmatch is iedere jaar weer een super leuke dag! Ik had Santa en Florés beiden ingeschreven maar zoals ik al schreef was Santa nog niet 100% opgeknapt dus bleef zij thuis. Florés kreeg een super leuk rapport, mooi hoofd, goed in verhouding maar de keurmeester wilde graag wat meer van haar zien, oftewel, wat meer bone voor een hondje van bijna 18 maanden.... Daar heeft ze wel gelijk in, verder vond ze haar super gespierd en kreeg ze een dikke ZG. Nadat alle honden gekeurd waren hebben wij mee gedaan in de nakomelinglen klasse. Super gaaf was dat, mooi in dezelfde shirts en goed geoefend. Wat pas later tot me door drong is dat de 5 nakomelingen van Floyd allen uit een ander combinatie komen. Tosh (Floyd x Kisse) Yentle (Floyd x Gossip) Gina (Floyd x Caprice) Angel (Floyd x Ootje) en Florés (Floyd x Santa). Toch gaaf dat we dit op 1 dag bij elkaar kregen. We wonnen deze klasse, ik ben trots op Floyd die met deze toppers als zijn nakomelingen in de ring stond.

De afgelopen weken sukkelen we een beetje met de honden. Eerst met Lana die heel lang kon liggen hijgen en heel slecht was gaan eten. Toen we terug waren uit Engeland kwamen we er achter dat ze weer een hele zware blaasontsteking had. Dik 2 weken aan de antibiotica en nu gaat het weer super met haar. Na een paar dagen pillen slikken ging ze zelfs weer heel goed eten. Ze eet niet meer met de pot van de andere meiden mee omdat ze dan haar botten eet en voor de rest meestal haar neus ophaalt. Zij zit nu gewoon aan de KVV en eet 2 keer per week, vis en pens, met de meiden mee. Maar 2 weken geleden was ze een paar dagen niet lekker, diarree en wat spugen maar ze had geen koorts en het ging met een paar dagen over.

Vorige week werd Grace ziek, die is echt 4 dagen beroerd geweest. Overgeven en haar ontlasting was zo dun als water. Er zat geen fut in haar, wilde niet eten en sliep de hele dag Een paar dagen heb ik haar op de wandelingen thuis moeten laten, ook zij knapte van zelf weer op. Vervolgens kreeg Florés ontstoken ogen en werd Santa afgelopen zaterdag ziek. Het leek mee te vallen, wat diarree maar ik besloot toch naar de clubdiplomadag van de goldens te gaan. De hele dag heeft ze zitten poepen, ook tijdens 1 proef maar in de middag leek er niets meer aan de hand te zijn. Dinsdag was het allemaal over en gingen we lekker naar de training, ze gaat heel lekker op het moment dus ik was erg trots op haar. Helaas, woensdag was ze weer aan de diarree en donderdag heeft ze in huis op alle kleden en dekens wel een keer overgegeven. Eten wilde ze niet meer en tijdens de wandelingen eet ze alleen maar gras wat ze vervolgens weer direct uitbraakt, ik maakte me echt zorgen. Aangezien ze er vandaag nog niet echt beter aan toe was ben ik maar even bij de dierenarts langs geweest en ik schrok me kapot, ze weegt nog maar 23,4 kilo, graatmager is ze. Ze heeft pillen gekregen tegen een darmonsteking, tegen maagzuur en tegen de misselijkheid. Gelukkig eet ze sinds vandaag wel weer wat, macaroni met gekookte kip. Nadat Guus voor ons gekookt heeft gaat hij nog eens voor Santa aan de slag. Ze krijgt nu 4 keer per dag wat te eten om aan te sterken. Helaas kan ze niet mee naar de clubmatch zondag, ze zal nog niet genoeg energie hebben en bovendien wil ik niet dat ze andere honden aansteekt. Ook de training ligt sinds dinsdag stil, maandag zal ik eens kijken hoe ze zich voelt.

De clubdiplomadag van de goldens in Simonshaven, ik ging er met Santa naar toe in de hoop een A diploma te halen. Helaas, dat is niet gelukt. De B eb C proeven gingen super, in de C had ze 3 keer een 10 en 2 keer een 9. De B proeven ging ook netjes, een 10 voor markeren en een 9 voor het zoeken, helaas een mager 6(je) voor over water. Wat er aan de hand was weet ik niet maar het leek erop alsof Santa de dummy maar niet kon vinden, heel raar want zo moeilijk lag hij niet. Maar goed, we mochten dirigeren, helaas lukte het niet. Santa vertrok mooi, nam mijn lijn aan en ging vol vertrouwen. Toen ze begon af te remmen (waar heel veel honden gingen jagen....) gaf ik de zitfluit en daar reageerde ze slecht op. Normaal gaat ze direct zitten en maakt ze contact met mij, deze keer niet. Geen 1 keer eigenlijk, ik kreeg haar niet uit het ruigere stukje. Na wat bijsturen moest ik haar terug halen, jammer, heel jammer. Toch hebben we een leuke dag gehad, ik zat samen met Anita en haar Silke en Sasha in de groep dus samen hebben we de proeven doorlopen. Helaas had Silke een 0 voor markeren en Sasha een 0 voor dirigeren. W gaan het samen in Heerle, op 3 juli, nog een keer proberen. De week erna beginnen de KNJV proeven. Ik zou zo graag willen dat we het achter de rug hebben maar zullen nog even moeten doorbijten vrees ik....

Vandaag hadden we de fokdag van het uitdrukkingen nest in Zaltbommel. Loes was er met Floyd, Frank en Marianne met Vito, Eugene en Marja met Faya en Guus en ik met Santa en Florés, het nest compleet dus. Het was een leuke middag, de hondjes hebben laten zien dat ze graag werken, passie hebben, van enthousiasme druk kunnen zijn maar in de ring ook weer heel rustig. Keurmeester S. Brand heeft alle tijd genomen om de honden te beoordelen, ze was niet ontevreden over het nest. Mooie hoofden, mooie vacht maar ook wat hele kleine opmerkingen. De hondjes hebben nog wat tijd nodig maar zitten goed in elkaar. Daarna zijn we wat gaan wandelen en hebben we een foto gemaakt van Floyd, Santa en hun kinderen. Ze zaten vrij snel op hun plek en bleven aardig zitten.

Met het oog op onze aankomende laatste C workingtest ga ik me nu richten op het halen van een B diploma met Florés. Ik denk dat die proefjes ook wat uitdagender zullen zijn voor onze Turbo teef. Maar goed, dan moet je wel eerst een B halen. Ze beheerst alle onderdelen maar het over water zat er gewoon nog niet goed genoeg in, niet blind althans. Op hele brede waters was ze soms wat onzeker, over krijg ik haar altijd wel maar moest haar vaak 2 keer inzetten of in het water nog 1 a 2 keer doorsturen. Op advies van mijn trainer ben ik wat minder brede waters gaan opzoeken. We begonnen bij de Brand, heel veel water heb je daar. Alle waters (niet de super brede) zwom ze zonder problemen over, vorige week ging ik er weer naar toe en pakte dezelfde waters alleen nu blind. Ze deed het super, ik was tevreden. Vanmorgen ben ik met Helen en Sahi naar HIA geweest, ook een locatie met heel veel water. Van heel smal tot super breed. Ik besloot voor de minst brede te gaan maar haar wel blind over te sturen. Toen ik haar wilde sturen ging ze al half liggen (goed teken) en toen ik haar stuurde ging ze met een enorme bom te water. Ze ging mooi zoeken en vond haar dummy, wauw!

Het 2e water was al wat breder en hier moest ze niet in het bos maar op een ruig veld zoeken naar de dummy. Ook hier half liggen en met een bom te water, de wind kwam van het water af dus ze moest echt slagen maken om de dummy te vinden. Geweldig om te zien hoe mooi zij te werk gaat, snel maar vrij secuur en ja hoor, ze vond hem. Het 3e water was weer breder en half zwemmen en half loopwater, ze ging hier niet met een bommetje te water maar zwom wel op 1 commando naar de overkant en ging zoeken. Nou dacht ik, die kan in augustus/september gewoon op voor een B diploma.

Daarna hebben we nog wat waterproefjes gedaan waarbij Florés mooi steady en stil is maar als ze mag gaan steeds grotere bommetjes maakte. Het nadeel daarvan is wel dat je dan water in je oren krijgt, Flor schudt dat tegenwoordig tijdens het zwemmen eruit. Ook het markeren in een heel ruig terrein ging lekker. Helen en ik gingen tevreden naar de auto's want Shai had een prachtig dubbel over water laten zien. Ineens ging het kriebelen, een workingtest in België misschien???

De workingtest van de FRC in Bergschenhoek. Florés heeft lekker gewerkt, helaas lukte alleen de 1e proef niet. Weet niet hoe het komt, het was een echte proef voor haar. Markeer over een sloot, door de rotzooi (brandnetels, bramen en van alles) en achter een berg(je). Flor had hem goed zien vallen, ging als een speer dwars overal doorheen, kon hem niet gelijk vinden en kwam over de berg terug en ging daar zoeken. Kwam de werper tegen met een enorme bult dummy's op zijn voeten, verwarrend, werper liet duidelijk merken dat ze er daar geen vanaf mocht pakken en ze raakte in de war. Ben haar gaan helpen maar het werd er niet beter op. Keurmeester vroeg de helper haar een stukje mee te nemen richting de valplek. Ze had hem gevonden en dan missen wij de volgende dummy door 1 van haar super kwaliteiten. Flor komt altijd in 1 rechte lijn, overal dwars doorheen naar mij terug. (zo gaat ze ook markeers halen) en daardoor kon zij nooit de 2e dummy zien vallen. Ze hoorde het schot en heeft 360 graden in de ronte gekeken, was er toen van overtuigd dat de 1e helper opnieuw geschoten had. Heb het 1 keer geprobeerd maar als de hond deze dummy niet had zien vallen was het onmogelijk je hond daar naar toe te sturen. Jammer, wederom 1 van haar sterke kanten die ze nu niet kon laten zien. Daarna ging ze als een speer en haalde 2 keer volle bak en 2 keer 18 punten. Met 83 punten toch best heel trots op haar. Onze 1e gemiste dummy, dat doet altijd een beetje zeer...

De laatste tijd heb ik me nogal verdiept in de reglementen van de verschillende retrieververenigingen. Wat me opvalt is dat deze heel duidelijk is maar vaak niet wordt toegepast. Alle retrieververenigingen hebben sinds dit jaar een nieuw reglement, zo ook de FRC. Bij allemaal is opgenomen dat het gebruik van een springkonijn in de C klasse niet is toegestaan. Dat heb ik dus met Florés al maanden niet meer getraind omdat dit in de B1 pas aan de orde is voor haar. Je voelt hem al? Wij hadden gewoon een C proef met een springkonijn maar die paar keer dat ik er met haar mee getraind heb was blijkbaar voldoende, ze scoorde er volle bak!

De workingtest van de LKN was een rare dag, pittige proeven die gelijk waren aan die van de B1. Ook de B2 proeven waren grotendeels hetzelfde als voor de A honden. Enig verschil mag er toch wel zijn lijkt me zo. Van een reglement hebben ze nog nooit gehoord, ze kende het niet, hadden het niet voorhanden en werd ook niet toegepast. Afstanden voor de C honden waren te groot, op meerdere proeven werd een verplichte volgorde geëist en de waterproef was zo pittig dat niet 1 C hond de juiste volgorde binnen bracht. Maar goed, voor Florés was het juist een uitdaging, ze heeft lekker gewerkt en vooral bij de B2 proef (althans, dat is mijn mening) waarbij ze onder verleiding van een pittige markeer op een behoorlijke afstand eerst 45 graden moesten draaien en daar een dummy in het bos moesten zoeken. Kijk, dat zijn echte Flor proeven, ze scoorde er volle bak! Met 81 punten zijn we 2e geworden....